Een jaar lang geen kleding kopen

Ja, je leest het goed: ik wil een jaar lang geen kleding kopen en ben gestart op 1 juni 2018. Voor sommigen zal dit onhaalbaar klinken, voor anderen zal dit misschien klinken als een makkie. Ik hang er ergens tussenin denk ik, maar als ik het niet moeilijk zou vinden, zou het geen uitdaging zijn toch? Hier kun je lezen waarom ik deze uitdaging aan wil gaan en hoe het tot nu toe gaat.

Al zolang ik me kan herinneren is nieuwe kleding volgens de laatste mode normaal. Mijn moeder vond het vroeger al belangrijk dat haar kinderen er leuk uitzagen en kon glimmen van trots wanneer ze complimentjes kreeg van andere moeders. Later werd dit voor mij ook belangrijk. Zeker als tienermeisje vergeleek ik mezelf bijna continue met anderen en stond ik weleens huilend voor een volle kledingkast te roepen: ‘Ik heb niks om aan te doen!’. Wat ben ik blij dat ik hier inmiddels veel minder last van heb ;-).

Van mijn moeder heb ik ook meegekregen dat tweedehands kleding leuk is: het is goedkoop en je kunt er pareltjes vinden die jouw outfit uniek maken. Al jong leverde dit mij reacties op van anderen: ‘Is dat dan niet vies? Oh, ik zou dat echt niet kunnen!’. Hierdoor begon ik me er ook een beetje voor te schamen. Wanneer anderen later vroegen waar ik iets had gekocht, zei ik vaak: ‘Oh, dat weet ik niet meer’. Mijn schaamte werd gelukkig niet groot genoeg om te stoppen met het kopen van tweedehands kleding! Hierdoor is ruim ¾ van mijn huidige kledingcollectie afkomstig uit tweedehands winkels.

Toch kwam ik ook nog regelmatig bij goedkope modeketens als H&M, Primark (ja echt… ik schaam me diep) Zara en Only. Mijn budget was lange tijd klein, en ik wilde toch vooral veel kleding volgens de laatste mode.

Kledingkast
Dit is onze huidige verzameling kleding

Langzaam begon echter mijn gevoel van schuld en onbehagen te groeien. Ik schaamde me op een  gegeven moment wanneer ik in een overvolle Primark liep en ik mensen zag graaien in bergen kleding, die ze vervolgens stopten in enorme winkelmand/tassen om later naar buiten te sjouwen in een soort vuilniszak… Ook merkte ik dat mijn kleding van de Primark (of H&M/Zara/Only) mij vaak niet lang kon boeien: het werd snel lelijk door vaker wassen en dragen of ik vond het al snel niet meer leuk. Het viel me op dat mijn tweedehands kleding vaak langer in mijn kast bleef hangen en ook mooier bleef (omdat het vaak van betere merken was).  Al een aantal jaar geleden heb ik de Primark in de ban gedaan en kwam ik steeds minder vaak bij die andere modeketens. Zeker na het instorten van de Rana Plaza in India in 2013 werd er bij mij (net als bij veel mensen) iets wakker geschud.

Maar mijn echte wake up call kwam pas een paar maanden geleden. Uit ons maandelijkse financiële overzicht bleek dat ik in de 10 maanden voor mijn kleding-challenge €650,00 aan kleding had uitgegeven. Het leek mij een ultieme uitdaging om in een jaar ruim €650,00 te sparen door geen kleding te kopen. Uiteraard vind ik het een hele fijne gedachte dat ik daardoor een jaar niet meewerk aan de vreselijke textielindustrie, maar het argument wat mij het laatste zetje gaf, was toch geld… Ergens vind ik dat jammer, want zo altruïstisch als ik me soms voel ben ik dus blijkbaar niet. Maar misschien is de reden waarom je iets doet niet altijd het belangrijkste, als je het maar doet?

Hoe denken jullie hierover? Hoeveel geven jullie uit aan kleding?  Wie doet er met me mee?

Edit: Lees hier hoe de eerste 4 maanden zijn verlopen.

6 gedachten over “Een jaar lang geen kleding kopen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s