Wat zou mijn oma hiervan vinden?

De band met mijn oma is niet heel goed, maar haar manier van leven heeft me wel dingen geleerd. Zo vraag ik me steeds vaker af: als mijn oma mee zou kijken over mijn schouder, wat zou zij dan hiervan vinden?

Mijn oma heeft als jong meisje de oorlog meegemaakt. Een vervolgopleiding was voor haar niet weggelegd, ze moest zo snel mogelijk geld verdienen. Spaarzaamheid was daarbij ook erg belangrijk. Mogelijk heeft ze door de oorlog altijd het idee gehad dat ze voorbereid moest zijn op slechte tijden. Ik herinner me dat ik als klein meisje in de tuin zat bij mijn opa en oma en aan mijn moeder vroeg: ‘Waarom hangen er bij oma boterhamzakjes aan de waslijn?’ Mijn moeder antwoordde: ‘Oma wast de zakjes uit en gebruikt ze opnieuw’. Ik vond dat zo raar! Die zakjes waren er toch juist om niet te hoeven afwassen: je kon ze toch gewoon weggooien? Ook wanneer ik nu op bezoek kom bij mijn oma zie ik nog steeds dezelfde spullen die ik als klein meisje zag: de blauwglazen suikerpot, de theekopjes, het vervelend prikkende synthetische bankstel en de tuinkussens.

Ik weet dat mijn oma voldoende geld op de bank heeft staan, in haar leven zijn de huizenprijzen enorm gestegen waardoor ze een grote overwaarde genereerden op hun huis. Door hun spaarzame leven hebben ze hier weinig geld van uitgegeven. Toch lijkt ze dit geld niet te besteden aan nieuwe spullen zolang de bestaande spullen nog prima volstaan. Toen mijn opa nog leefde hebben ze wel een caravan gekocht, zodat ze makkelijker op vakantie konden. Ook woont mijn oma nu in een fijn appartement met andere ouderen waar voldoende voorzieningen voor haar zijn. Ze geeft dus wel geld uit, maar denkt hier goed over na en houdt weinig rekening met de heersende trends of mode.

Olielamp oma
De olielamp van mijn overleden oma staat in ons huis

Hoe anders is dit in mijn leven. Het gebeurt eigenlijk zonder dat je het door hebt: je wordt meegezogen in de stroom van ‘hipper, beter, nieuwer, mooier’. Onze wereld lijkt razendsnel te veranderen, wat vorige week nog nieuw, onontdekt en hip was, kan vandaag alweer zijn vervangen door iets dat nóg nieuwer, hipper en mooier is.

Wanneer het me lukt om me voor te stellen hoe mensen van mijn oma’s generatie hier naar kijken, dan krijgt het bijna karikaturale eigenschappen. Veel van ons hebben geen oorlog meegemaakt, kennen geen armoede en zijn goed opgeleid. We verdienen voldoende geld en leven soms bijna hedonistische levens met veel plezier, festiviteiten en comfort. Spullen spelen hierin een belangrijke rol, maar kennen vaak een kort leven. Dat ene pastelblauwe bankstel was 3 jaar geleden ontzettend hip, maar wordt nu toch maar vervangen door een okergeel exemplaar (waarna ook de muren worden geverfd, nieuwe kussens worden aangeschaft en het tv-meubel wordt vervangen). Spullen lijken nu vooral te dienen om een boodschap uit te dragen en minder om hun functie.

Wanneer dit ons gelukkig zou maken, zou ik er denk ik minder een punt van maken. Maar ik heb ervaren dat het mij niet gelukkig maakt. Het maakt me vooral onrustig, omdat de trends sneller veranderen dan mijn banksaldo bij kan houden, met een constant gevoel van ontevredenheid als gevolg.

Wanneer ik in materieel opzicht meer probeer te leven als mijn oma, blijft er meer geld, tijd en energie over om me te richten op de dingen die het leven voor mij voldoening en betekenis geven: boeken lezen, wandelen, tijd doorbrengen met Rik, vrienden en familie, reizen, koken en ook gewoon lummelen ;-).

Wat zijn mensen die jullie inspireren? Wat geeft jullie voldoening?

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s