Vier maanden op weg – Een jaar geen kleding kopen

Op 1 juni heb ik mezelf een uitdaging gesteld: een jaar lang geen kleding kopen. Eerlijk gezegd zag ik er niet echt tegen op. Maar pff…. Een jaar blijkt toch wel lang te zijn! Rik is getuige: ik heb al een aantal keren verzucht: Ik wou dat we vandaag konden shoppen! Gelukkig heb ik mijn challenge hier gedeeld en weet Rik ervan, opgeven is daardoor voor mij nog geen optie geweest. Maar er waren zeker een aantal lastige situaties:

Emotie

Moeilijke momenten zijn voor mij vooral emotionele momenten. Zo gaven we laatst een feestje en merkte ik de sterke neiging om op zoek te gaan naar een nieuwe outfit. Feestjes geven is voor mij altijd een big deal: ik wil een leuk feest geven waar veel vrienden komen en waarbij iedereen goed wordt verzorgd. Dit gaat me de dagen voor het feest parten spelen: Zullen er wel veel mensen komen? Hebben we genoeg in huis gehaald? Zal niet iedereen al vroeg naar huis gaan? Welke muziek moet er aan staan? Enzovoorts… Het kopen van een nieuwe outfit zorgde er in het verleden vaak voor dat ik me in ieder geval over mijn uiterlijk geen zorgde hoefde te maken. Het gaf me het gevoel dat ik de situatie beter aan kon. Nu ik deze keer niet de stad in mocht voor het sussen van mijn onzekerheid, moest ik er op een andere manier mee om zien te gaan.

Dezelfde onzekerheid merk ik bij mezelf wanneer ik nadenk over de kerstborrel van Riks werk in december (ja echt, daar kan ik me nu al mee bezig houden!). Het wordt de eerste keer dat ik zijn collega’s ontmoet tijdens een chique kerstfeest. Wat had ik graag mooie zwarte hakken gekocht of een gaaf jurkje, maar dat mag niet van mezelf! En eerlijk gezegd weet ik dat er 3 jurkjes in mijn kast hangen die ik aan kan doen en minimaal 2 paar schoenen die passen bij deze jurkjes…

Feestvreugde

Een ander moeilijk moment is het willen vieren van iets met het kopen van kleding. Zo merkte ik op de onze eerste vakantiedag een sterke drang naar het kopen van spullen. Ik wilde het feestgevoel van vrije tijd versterken door mezelf te verwennen met nieuwe kleding. Ook merkte ik op vakantie dat het moeilijk was om geen kleding te kopen in leuke buitenlandse boetiekjes. Het kopen van spullen werkt dus als een soort katalysator van geluksgevoel op momenten dat ik al gelukkig ben.

Anderen

Een laatste moment wanneer ik merk dat ik kleding wil kopen, is wanneer ik met vriendinnen ben. Een aantal vriendinnen draagt vaak mooie nieuwe kleding wanneer ik ze zie. Soms betrap ik mezelf op het denken gedachten te kunnen lezen: Ze zullen wel denken; heb je haar weer met dat shirt. Hoe lang heeft ze die al? Vaak kon ik dit gevoel van onzekerheid de kop indrukken door mezelf voor te nemen de eerst volgende mogelijkheid aan te grijpen om te shoppen, maar dat kan dus niet meer.

Nu kun je denken: als het zo vervelend is, stop er dan mee! (Ja, nu denk ik ook al jullie gedachten te kunnen lezen). Toch hebben de afgelopen 4 maanden ook positieve kanten. Ten eerste word ik me bewuster van mijn eigen gekke gedachtekronkels. Het kopen van spullen gaat vaak niet eens om de spullen zelf, maar meer om de emotie die het bij me losmaakt, of juist onderdrukt. Ik merk nu dat het kopen van kleding vooral mijn gevoel van onzekerheid tijdelijk naar de achtergrond verplaatst. Niet zo gek wanneer je kijkt naar de boodschap die we vaak krijgen vanuit reclames: je bent gelukkiger/waardevoller/mooier/begeerlijker wanneer je dit product koopt. Het kopen van spullen zorgt bij mij dus voor een tijdelijke boost van mijn zelfvertrouwen. Maar dit gevoel neemt ook weer vrij snel af. Bij het dragen van een nieuwe outfit voor de 3e keer merk je nog maar een fractie van het geluksgevoel wat je voelde toen je het voor de eerste keer droeg. Het niet kopen van kleding daagt mij uit om me bewust te worden van mijn onzekerheid en het te leren verdragen (vreselijk woord, maar helaas waar).

Verder laat mijn kledingchallenge me optimaal gebruik maken van mijn bestaande garderobe. Zo duikelde ik voor ons feestje een jasje op uit mijn kast die ik al een hele tijd niet meer had gedragen. Ik kreeg er veel complimentjes over en ik ga hem nu zeker weer vaker dragen! Ook probeer ik creatieve nieuwe combinaties te maken met mijn kleding waardoor ik alles meer ga waarderen. Het voelt voor mij goed om mijn kleding veel te gebruiken en het niet zomaar achter in de kast te leggen omdat het ‘niet meer zo leuk’ is.

Tenslotte waardeer ik afdankertjes veel meer. Vooral via mijn moeder krijg ik nog weleens kleding van een vriendin van haar. Eerder merkte ik de neiging om mijn neus op te trekken, omdat er in de winkels veel mooiere kleding lag. Nu ben ik enorm blij wanneer ze me weer een shirtje toeschuift: nieuwe kleding! Het (kunnen) kopen van nieuwe kleding maakte me wat ondankbaar en verwend merk ik nu en daar schaam ik me best een beetje voor.

Tot nu toe ben ik positief gestemd: ik ga door met mijn challenge. Ook kijk ik uit naar de winter want dat betekent dat ik weer ‘nieuwe’ kleding kan dragen: dikke truien die lange tijd te warm waren. Misschien ga ik over een tijdje beginnen met het bijhouden van een wensenlijstje, zodat ik me kan verheugen op 1 juni en eindelijk weer de stad in mag. Ik houd jullie op de hoogte!

 

2 gedachten over “Vier maanden op weg – Een jaar geen kleding kopen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s