De overeenkomsten tussen besparen en afvallen

Extreem besparen heeft mijn bankrekening doen groeien, maar ook mijzelf! Nee, ik bedoel niet in omvang, maar persoonlijk. Ik ben gegroeid in mijn zelfbeheersing en geduld. Toegegeven, ook mijn omvang is de laatste anderhalf jaar gegroeid, maar dat had meer te maken met mijn eetpatroon.

De afgelopen maanden heb ik daarom mijn nieuw verworven geduld en zelfbeheersing ingezet om ook dit probleem aan te pakken. Net als met sparen had ik in het verleden al meerdere mislukte dieetpogingen achter de rug. Sinds enkele maanden ben ik succesvol in kleine stapjes wat kilo’s kwijt geraakt en vandaag realiseerde ik me opeens dat mijn afslankproces veel gelijkenissen vertoont met extreem besparen:

Het hoeft niet eerst mis te gaan om ermee te beginnen

Ik ben nooit dik geweest, al heb ik dit op meerdere momenten in mijn leven heilig geloofd en vaak verzucht. Maar ik heb ook nooit echt controle gevoeld over mijn gewicht, soms kwam ik aan en soms viel ik af, maar ik snapte er niet veel van. De laatste anderhalf jaar was ik langzaam aangekomen, tot ik op een gegeven moment bijna geen broek meer paste en ik met een rotgevoel op de weegschaal stond.

Ik had toen twee keuzes: nieuwe kleding kopen die wel goed zou passen en zo doorgaan of mijn eetpatroon omgooien. Ik koos voor het tweede. Wel heb ik de hulp ingeroepen van een voedingsconsulent, omdat ik al vaak een dieetpoging had ondernomen zonder resultaat en ik het nu echt anders wilde doen.

Als het om besparen gaat, geldt hetzelfde: je hoeft niet eerst in de schulden te komen en je huis kwijt te raken om te beginnen met extreem besparen. Ook hoef je het niet alleen te doen en mag je leren van deskundigen. Zo ben ik ook van mening dat je geen overgewicht hoeft te hebben om hulp te zoeken bij een voedingsconsulent, een gezonder eetpatroon aan te nemen en af te vallen. Maar toch:

Ik praat er liever niet over

Zowel over extreem besparen als diëten praat ik liever niet met anderen. Zo weet alleen Rik dat ik afspraken heb bij de voedingsconsulent en dat ik op dieet ben. Ik wil niet buiten de boot vallen, worden afgekeurd door anderen of raar gevonden worden. Wanneer vriendinnen zouden zeggen: ‘Jij op dieet? Maar dat heb jij toch helemaal niet nodig!’, voel ik me ongemakkelijk en krijg ik het idee dat ik me moet verantwoorden.

Tegelijkertijd heb ik vriendinnen die zelf ook worstelen met hun gewicht en liever wat lichter zouden zijn. Zij voelen zich misschien aangesproken op hun eigen eetgedrag of uiterlijk terwijl ik vind dat ze prachtig zijn, welke maat ze ook hebben.

Hetzelfde geldt voor sparen: iedereen bepaalt voor zichzelf waar hij of zij zijn geld aan uitgeeft. Soms gaan onze gesprekken toevallig over geld en probeer ik wat uit te leggen over mijn spaarzame levensstijl, maar vaak merk ik onbegrip of het onvermogen anders naar bepaalde zaken te kijken.

Het kost tijd

Sommige diëten beloven je dat je in korte tijd veel kunt afvallen, net als sommige advertenties beweren dat je snel veel geld kunt verdienen. Dit zijn meestal niet de meest betrouwbare bronnen.

Over het algemeen kost afvallen tijd. Hetzelfde geldt overigens voor aankomen, wat ook niet in een maand gebeurt.

Gedragsverandering gaat traag, net als het aanleren van nieuwe gewoonten. Toen ik net van extreem besparen had gehoord, las ik alles wat los en vast zat over het onderwerp en checkte ik meerdere keren per week mijn banksaldo en belegingsresultaat. Na een tijd raakte ik ontmoedigd, ik had nog lang niet zoveel geld als al die mensen van wie ik die geweldige verhalen op internet las. Toch besloot ik vol te houden, want langzaam begon ik me ook te beseffen dat ik niet meer terug wilde naar mijn oude uitgavenpatroon.

Mijn eerdere dieetpogingen verliepen ongeveer hetzelfde: vol goede moed ging ik van start, ik kookte gezond, hield mijn voedingsdagboekje netjes bij en woog me regelmatig. Maar als ik na 3 weken nog steeds niet in de buurt was van mijn streefgewicht, gaf ik gefrustreerd en teleurgesteld op. Ik miste namelijk al die lekkere voeding wel en voelde me zielig om alles wat ik niet mocht eten. Diëten was voor mij echt een straf.

Inmiddels ben ik 3 maanden bezig met afvallen en merk ik meer verandering dan alleen mijn kledingmaat. Mijn nieuwe eetpatroon is meer een gewoonte geworden, waardoor het niet meer telkens als een straf voelt om iets niet te eten. De officiële einddatum van mijn dieet was 1 april, juist ja, vandaag… De eerste weken kon ik niet wachten tot het 1 april was en deze lijdensweg ein-de-lijk voorbij was. Nu is het dus 1 april en heb ik mijn streefgewicht helaas nog niet bereikt, maar vind ik dat minder erg omdat ik het ook zie als een nieuwe levensstijl.

Het is soms best wel klote

Toen ik begon met diëten was de voorspelling dat ik 0,4 kg per week zou afvallen. In de eerste 2 weken viel ik meteen 2 kg af, wauw! Twee weken van weinig eten en honger later en ik was 100 gram zwaarder, shit! Hoe kon dat nou?! Samen met de gewichtsconsulent nam ik mijn eetdagboek door en daar kwamen een aantal aandachtspunten uit voor de weken daarop.

Ook al kan ik erg genieten van een lekkere salade of kom soep als avondeten, soms komt het me de neus uit en wil ik gewoon een enorm bord friet met mayonaise. En liever eet ik soms een hele reep chocolade in plaats van 2 lullige blokjes waar ik ‘intens van geniet’. Vanwege het gebrek aan snoep in huis stop ik dan soms weleens een grote lepel chocoladepasta in mijn mond, hmpf!

Hetzelfde gebeurt met het sparen van geld. Er zijn nu eenmaal dure maanden, of zelfs kwartalen, waardoor het sparen moeizaam gaat. Soms heb je hier regie over en soms ook helemaal niet. Als je dan opeens wordt geconfronteerd met de nieuwe aankopen van anderen en hun zorgeloosheid in geld uitgeven, voelt dit soms erg rot. Maar na elke dure maand besluit ik toch om er weer tegenaan te gaan en mezelf uit te dagen in besparen. Net zoals ik na elk weegmoment met tegenvallend resultaat weer doorga met mijn gezonde eetpatroon.

Als het wel mag, geniet je er meer van

Nu ik een tijd aan het besparen ben, mag ik mezelf af en toe verwennen met iets duurs. Eerder mocht ik dit elke maand en soms zelfs meerdere keren per maand. Ik had toch immers hard gewerkt en het verdiend? Deze denkfout maakte ik ook vaker met eten. Als het bijvoorbeeld weekend was, trok ik alles uit de kast: alcohol, nootjes, chocolade, lekkere ontbijtjes en uitgebreid avondeten. Het was tenslotte weekend!

Maar mijn weekend begon vaak al op vrijdagavond en de restjes moesten regelmatig op maandag worden opgemaakt. Doordeweeks at ik dan weer gezond, maar je hoeft geen dieetexpert te zijn om te snappen dat dit er uiteindelijk toe leidde dat ik aankwam. Nu mag ik enkele keren per week iets ‘slechts’, zoals een biertje, stukje chocolade of uitgebreid avondeten. En wat ik merk: ik geniet er veel meer van als het af en toe mag.

Ook al vertonen afvallen en extreem besparen voor mij een hoop gelijkenissen, ik hoop mijn streefgewicht toch eerder te behalen dan over 30 jaar. Het liefst over 1.5 maand 😉

Herkennen jullie hier iets van?

 

2 gedachten over “De overeenkomsten tussen besparen en afvallen

  1. Dit is een feest van herkenning, ja 🙂 Alles wat je aandacht geeft…. Mooie blog! Ik ben ook wat “strenger” gaan letten op bijv. alcohol maar ook dierlijke producten en de resultaten liegen er niet om. Ga zo door 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s