Emigreren = geduld hebben

Enkele weken geleden schreef ik over de eerste sollicitatiebrieven die de deur uit gingen. In totaal heeft Rik die week 4 brieven verstuurd. Daar kregen we 3 reacties op; ‘We hebben je brief doorgestuurd naar de HR afdeling van het desbetreffende kantoor’, ‘Hebben jullie al een visum?’ en ‘We zijn zeer geïnteresseerd, hoe lang willen jullie in Nieuw Zeeland blijven en wanneer kunnen we een Skype gesprek inplannen?’.

Wauw, dat was meer dan we hadden durven hopen. De eerste twee reacties zijn later die week alsnog afgehaakt, maar met het laatste bureau zijn we verder gegaan. Inmiddels heeft Rik vorige week maandagavond om 22:30 uur een sollicitatiegesprek gehad.

Eigenlijk was ik verbannen naar de slaapkamer (samen met Kiwikat, die heeft regelmatig de neiging tegen laptopschermen kopjes te geven en met zijn achterste in je gezicht te staan…). Van Rik mocht ik niet meeluisteren en moest ik oordopjes in, maar dat hield ik slechts de eerste 20 minuten vol. Ik deed mijn best om een boek te lezen, maar daar kwam niks van terecht 😉

De 50 minuten die ik heb meegeluisterd klonken erg positief. De directeur van het kantoor in Christchurch vertelde veel over het bureau, het leven in Nieuw Zeeland en in Christchurch. Hij kon zich goed vinden in het verhaal van Rik en zijn motivatie om te willen verhuizen. Ook was hij enthousiast over zijn werkervaring.

Echter vertelde hij ook dat hij vaker buitenlandse werknemers had aangenomen en dat dan regelmatig bleek dat ze minder ervaring en skills hadden dan ze bij voorbaat opgaven. Daarom moest Rik nog extra ‘bewijs’ meesturen van zijn ervaring in de vorm van tekeningen die hij heeft gemaakt. Ook wilden ze graag een referentie van Rik spreken.

De directeur vermeldde dat ze een functie hebben tegen het einde van dit jaar, dan wordt er een aantal nieuwe projecten opgestart waar ze nog mensen voor nodig hebben. Voor ons zou dat perfect zijn om in de laatste maanden alles te regelen in Nederland.

Twee dagen later heeft Rik alle aanvullende informatie verstuurd. Hierop kregen wij maandag antwoord dat we deze week nog een reactie krijgen. Het is zo ontzettend spannend! Iedere ochtend als de wekker gaat, checkt Rik als eerste zijn email en stelt hij mij op de hoogte: ‘Nog steeds niets…’

Ik had er een heel goed gevoel over, maar hoe langer het gaat duren, hoe meer toch de twijfel weer toeslaat. Als dit bureau toch niet geïnteresseerd blijkt te zijn, moeten er weer brieven uitgestuurd worden en is het opnieuw wachten geblazen. Ik houd jullie op de hoogte!

Duimen jullie voor ons mee?

6 gedachten over “Emigreren = geduld hebben

  1. Oe, dat is wel heel spannend zo… Er kunnen allerlei redenen zijn dat het wat langer duurt en het klinkt positief, dus ik blijf duimen voor jullie!

Geef een reactie