Emigreren | Een baan in Nieuw Zeeland! (maar daar is niet iedereen blij mee)

Afgelopen vrijdagochtend kregen we dan eindelijk het verlossende bericht: het kantoor waar Rik enkele weken terug een skypegesprek mee had, wil hem graag in dienst nemen. Meer dan een bruto jaarsalaris en de bevestiging dat ze ons gaan ondersteunen in de visumaanvraag stond er helaas niet in de mail. We hebben dus nog veel vragen over bijvoorbeeld een startdatum, maar het ziet er naar uit dat wij over enkele maanden toch echt gaan vertrekken en dat we zeer binnenkort onze banen kunnen opzeggen! Het voelt erg onwerkelijk en we zijn ook geneigd ons meteen alweer bezig te houden met de vervolgstappen, waardoor we niet uitzinnig blij zijn. Het blijft een emotionele rollercoaster, zo’n emigratieproces.

Onze vreugde wordt echter ook getemperd door de reactie van familie en vrienden. Zij zijn erg blij voor ons, maar geven ook meteen toe dat ze het wel erg jammer vinden en ons erg gaan missen. Bij hen dringt ook steeds meer door dat het nu toch echt gaat gebeuren. Ik voel me ook wat geremd in mijn blijdschap, want uitzinnig blij zijn betekent ook uitzinnig blij zijn met het leven ver weg van mijn geliefde vrienden en familie. Dat is iets waar ik helemaal niet blij mee ben. Het voelt dus erg dubbel.

Addertje?

Naast blijdschap voelen we ook nog regelmatig verbazing. We hadden het allemaal van tevoren wel zo uitgedacht, maar vinden het verwonderlijk dat het nu dus ook precies zo verloopt… Misschien heb ik iets teveel ‘Ik Vertrek’ gekeken, want ik ben continue beducht voor een addertje onder het gras. Achter in mijn hoofd zit toch wel regelmatig een stemmetje wat zegt: zo makkelijk kan het toch niet gaan? Er moet nog iets misgaan! Nouja, er kan ook nog voldoende mis gaan: de container met onze spullen kan overboord slaan, het vinden van woonruimte kan heel moeizaam gaan, straks wil niemand mij een baan aanbieden of vinden we het Kiwi-accent na enkele weken zo bloedirritant dat we snel weer weg willen.

Nou ja, tot nu toe gaat het dus wel zo gemakkelijk. En eigenlijk maak ik me ook maar weinig zorgen. Volgens mij zijn veel tegenslagen wel te overkomen (ook dat leert Ik Vertrek mij 😉 ). Onze ervaring nu, is dat ze in Nieuw Zeeland ervaring hebben met buitenlandse sollicitanten en hier zeer welwillend tegenover staan wanneer je relevante werkervaring hebt en echt voor langere tijd wilt gaan wonen in Nieuw Zeeland.

Visum

Al eerder schreef ik over de Expression of Interest die we hebben ingediend. Omdat de aanvraag van een Permanent Residency Visa lang kan duren, gaan we nu ook een Essential Skilled Working Visa aanvragen (het zal je verbazen hoeveel soorten visa er zijn…). Riks nieuwe werkplek moet dan aangeven dat zij hun best hebben gedaan om een Nieuw Zeelander te vinden voor de baan, maar dat dit hen niet is gelukt en daarom Rik aannemen. We gaan er vanuit dat dit visum snel kan worden toegekend en dat we alvast naar Nieuw Zeeland kunnen vertrekken. Daar kunnen we dan het Permanent Residency afwachten. Het verschil tussen deze twee is dat we als Permanent Resident eigenlijk gelijk worden gesteld aan Nieuw Zeelanders: we mogen bijvoorbeeld gebruik maken van het zorgstelsel, we mogen een huis kopen en mogen onbeperkt in Nieuw Zeeland blijven.

We zijn dus weer een (hele belangrijke!) stap dichterbij. De tijd van praktische stappen breekt nu ook aan, hierover zal ik de komende tijd ook meer gaan schrijven. To be continued dus 😉

5 gedachten over “Emigreren | Een baan in Nieuw Zeeland! (maar daar is niet iedereen blij mee)

  1. O zo herkenbaar, dat dubbele gevoel! Het schuldgevoel heeft ook lang op mijn gedrukt. En nog steeds weleens. Het achterlaten van dierbaren is echt dé grote downside van emigreren. De rest is allemaal overkomelijk. En bij jullie is die afstand natuurlijk even wat serieuzer dan bij mij…

    En toch ga ik jullie van harte feliciteren! Jullie droom is een grote stap dichterbij gekomen!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.