Werken als psycholoog | Afscheid nemen

Mijn laatste werkdagen zijn aangebroken. Niet alleen neem ik afscheid van mijn werkplek en mijn collega’s, maar ook van mijn cliënten. De meeste cliënten zie ik zo’n 3 maanden intensief voor korte trajecten. Maar enkele cliënten zie ik al een jaar op bijna wekelijkse basis. Aan dit intensieve contact komt plots een einde. Dan kan het nemen van afscheid toch opeens emotioneel worden, ook voor mij.

De relatie tussen psycholoog en cliënt blijft altijd wat ingewikkeld. De een legt zijn ziel en zaligheid op tafel, de ander luistert hiernaar en deelt weinig van zichzelf. Mijn persoonlijke leven, inclusief zorgen, verdriet of pijn moet geen onderdeel worden van de therapie. Maar wanneer je elkaar een jaar lang wekelijks ziet, kan het niet anders dan dat cliënten ook een klein inkijkje krijgen in mijn leven. Hierdoor wordt het contact ook wat persoonlijker.

Sommige cliënten vragen het mij tijdens onze laatste sessie op de man af: ‘Hoe vind jij dit afscheid eigenlijk?’ Ze lijken er vanuit te gaan dat het onderdeel van mijn werk is en misschien daarom ook minder indrukwekkend of emotioneel voor mij is. Ik kan me zo voorstellen dat dit cliënten erg kwetsbaar maakt, want: vindt de ander het ook lastig of ben ik de enige? Heb ik ook wat voor haar betekend?

Het antwoord is ja. Ook ik vind het heel lastig om sommige mensen te laten gaan. Ik heb een lange tijd met hen meegewandeld in hun leven en plots houdt dit op. Ik was niet alleen een vast onderdeel van hun week, maar zij ook van die van mij. Daarnaast zal ik nooit helemaal weten hoe het ze uiteindelijk is vergaan en of ze hun doelen hebben bereikt. Want sommige behandelingen van cliënten die ik nu afrond zijn nog niet klaar.

En ja, sommige cliënten blijven mij altijd bij. Mensen hebben een enorme veerkracht en doorzettingsvermogen. Sommige cliënten presteren dingen waar ik mijzelf niet toe in staat acht. Enorme bewondering kan ik voor hen voelen.

Mijn uiteindelijke doel is altijd om mijzelf overbodig te maken en mensen weer los te laten. Maar dat maakt het niet automatisch tot een makkelijke stap. Het is een van de mooiste maar ook lastige dingen van mijn werk als psycholoog.

2 gedachten over “Werken als psycholoog | Afscheid nemen

Geef een reactie