Emigreren naar Nieuw Zeeland | Nog 21 dagen te gaan

Op 15 oktober vliegen we vanaf Schiphol naar de andere kant van de wereld. Lange tijd was dit nog erg ver weg, maar sinds ik vorige week donderdag mijn laatste werkdag heb gehad komt het angstvallig dichtbij.

Knoop in mijn maag

Het gevoel wat ik zou hebben na mijn laatste werkdag had ik me meermaals ingebeeld. Een gevoel van opluchting, vrijheid en euforie. Vooral tijdens lange werkweken op momenten dat ik erg moe of gefrustreerd was. Dit gevoel heb ik wel degelijk gehad…. ongeveer 4 uur… de eerste uren na mijn laatste afspraak.

Sinds afgelopen vrijdag loop ik in plaats daarvan rond met een knoop in mijn maag. ’s Ochtends bij de eerste bewuste gedachte wordt hij gelegd en bij sommige gedachten gedurende de dag wordt hij strakker aangetrokken. Al die weken dat ik nog moest werken voelde mijn leven nog heel normaal. Maar nu ik thuiszit, heb ik veel tijd om na te denken. Ook kan ik nu niet meer om het feit heen dat ik geen baan meer heb en dat mijn leven dus anders is.

Vrienden en familie gaan naar hun werk, wij blijven thuis en doen klusjes. To do lijstjes worden steeds verder afgestreept en we belanden aan bij de praktische klussen die we vlak voor ons vertrek nog wilden doen, zoals het laten repareren en wassen van de gordijnen, halen van etiketten voor de verhuisdozen en maken van een inpaklijst voor onze vliegbagage.

Op onbewaakte momenten lijkt ons leven ook nog heel normaal. Op bezoek bij vrienden, boodschappen doen of een serie kijken ’s avonds. De knoop is even niet meer voelbaar, ik kan even ontspannen. En dan plots denk ik weer: Over 3 weken zitten we in Nieuw Zeeland. Pats, daar wordt de knoop weer even heel strak aangetrokken.

De berg

Nee, ik kan nou niet zeggen dat ik me erg goed voel nu onze vertrekdatum dichterbij komt. Integendeel: ik voel me op momenten best somber. Ik zie als een berg tegen de komende weken op. Onze agenda zit vol laatste afspraken die ik langzaam dichterbij komen. Het bewust afscheid nemen, dingen voor het laatst doen, plekken voor het laatst bezoeken en mensen voor het laatst zien. Het is tegenstrijdig: het voelt zo normaal maar je weet dat het over een paar weken ver buiten je bereik ligt. Alles wil je daarom heel bewust meemaken en dat is emotioneel en vermoeiend.

Nee, ik heb geen spijt van ons besluit om te emigreren. Soms doe ik met mezelf een klein gedachtenexperimentje: wat nu als je alles af zou blazen…. hoe zou dat dan voelen? Dan voel ik een heel sterk gevoel van weerstand: dat nooit! Voor mij is dit het teken dat ik niet het verkeerde besluit neem. Maar makkelijk is het niet…

Een gedachte over “Emigreren naar Nieuw Zeeland | Nog 21 dagen te gaan

  1. Zo, dat is opeens al snel! Ik kan me wel voorstellen dat het nu toch wel heel gek en spannend is. Maar jullie gaan het vast fantastisch hebben in NZ!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.