Emigreren | Eerste week in Nieuw Zeeland

De grote dag liet lang op zich wachten, was dan eindelijk daar en is nu alweer een week voorbij. De dag dat wij in het vliegtuig stapten en naar Christchurch vlogen.

Van tevoren grapten we nog: als Joris Linssen maar niet opeens voor onze neus staat. Koud uit de trein op Schiphol stoot Rick me aan: ‘Kijk, daar loopt Joris Linssen!’ En verrek, het was hem echt… maar geen familielid wat ons daarna natuurlijk geloofde. Gelukkig hebben we hem de rest van de ochtend niet meer gezien. Hem kon ik er even niet bij hebben…

Die ochtend verliep zoals de rest van de week was verlopen: chaotisch en stressvol. ’s Ochtends op tijd op om de laatste huisraad in de vuilcontainer te gooien, onze laatste spullen in de tas te proppen en met veel te veel bagage ons in een stadsbus en daarna intercity te wringen. De incheckbalie liet ons gaan met 10 kg bagage per persoon teveel, waarmee we Christchurch zonder bijkomende kosten hebben bereikt…. Voor iemand die graag alles volgens de regels doet, was dat best stressvol. (Lesson learned: niet altijd het braafste jongetje van de klas willen zijn.).

Afscheid

Het afscheid van familie op Schiphol was een erg emotioneel toetje als afsluiter van alle maanden van voorbereidingen, spanning en afscheid. Ik had het erg onderschat. Van tevoren zei ik nog: ‘Misschien ben ik wel zo gespannen of moe dat ik niet eens hoef te huilen’. Yeah right… ik kon niet meer stoppen. Zelfs het eerste uur na het opstijgen bleven de tranen maar komen en de eerste film die ik keek was écht niet zo zielig….

Maar na een paar uur vliegen voelde ik mezelf ontspannen: nu hoefde ik even niets meer te regelen en kon ik me verheugen op onze naderende aankomst. Mijn Kiwikoorts kwam weer opborrelen en ik voelde me langzaam weer gelukkig worden met onze keuze.

In Nieuw Zeeland!

Koud aangekomen in Christchurch hadden we al onze eerste bezichtiging van een huurwoning. Vijf dagen later tekenden we het huurcontract en afgelopen nacht hebben we er voor het eerst geslapen. Ook hebben we een auto gekocht, waarmee we as we speak op een korte roadtrip zijn. En aanstaande dinsdag kunnen we Django en Druif eindelijk ophalen uit de quarantaine instelling! Zij hebben het nog wel het beste voor elkaar. Gisteren hebben we allemaal nieuwe kattenspulletjes gehaald die we voor vertrek in Nederland moesten achterlaten (de container was immers al ingeladen toen we de katten nog thuis hadden). Ik kan niet wachten tot we die twee haarballen weer in huis hebben scharrelen, het katloze leven bevalt me helemaal niet.

Allemaal rozengeur en maneschijn? Nee hoor, helemaal niet. We zijn er nu al wel achter dat Nieuw Zeelands weer in de lente ontzettend wisselvallig is! Hagel, regen, wind en zon op een dag. Koude nachten en slecht geïsoleerde huizen zijn ook geen geweldige combinatie. Hierover later meer ;-). Rick vond het in ieder geval niet om te lachen… Vandaag zijn we voor het eerst de bergen in gereden en morgen gaan we op pad voor onze eerste wandeling en dan weet ik zeker dat Rick die kou in huis een stuk beter verdragen kan.

6 gedachten over “Emigreren | Eerste week in Nieuw Zeeland

  1. Leuk om je weer te lezen! Ik heb nog wel een paar keer aan jullie zitten denken afgelopen week. Fijn dat jullie gesetteld zijn. En nu aftellen tot jullie de katten mogen ophalen!

  2. Wat super tof om deze blog te lezen, complimenten! Persoonlijk maar ook informatief. Thanks, wij hebben er veel aan 🙂

  3. Wij wachten de IELTS test van mijn man af, daarna kunnen we onze EOI indienen. Nog geen baanaanbod, we gaan z.s.m. starten met solliciteren. Mijn man staat op de lange tekortenlijst wat betreft beroep. Mocht dit niet lukken dan gaan we het via een Work & Holiday via proberen, terwijl we in de pool blijven. Ik lees dat jullie het ook zo hebben aangepakt, grappig! Behalve dan een ander visa 😉 Gebruiken jullie nu een tijdelijk visa totdat jullie uit de pool worden geselecteerd? Een Resident visa is natuurlijk echt fantastisch om te krijgen! Tof om te lezen hoe jullie hebben doorgezet, ook als het tegen zat. Het is een heel proces en met dat je vertrokken bent nog lang niet klaar, dan begint het avontuur. Ik blijf je volgen! Leuk om te lezen welke stappen jullie zetten en hoe dat met jou persoonlijk ging toen je nog in NL was 🙂

    1. Wauw! Dat klinkt alsof het voor jullie nu ook gaat beginnen na een lange tijd van uitzoeken, wachten en sparen! Ja, wij hebben nu een werkvisum van 3 jaar en nemen dat als periode om onze permanent residency te krijgen. Rick moet zich bijvoorbeeld nog inschrijven bij de beroepsvereniging voor dat kan. En inderdaad, er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Uiteindelijk verliep het allemaal sneller en soepeler dan we hadden gedacht, maar ook wij hadden het working holiday visa als noodoplossing achter de hand. Heel veel succes. Je mag me altijd mailen als je vragen hebt en ik vind t leuk als je af en toe laat weten hoe het jullie vergaat!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.