3 weken Nieuw Zeeland | Poetsmiep, financiën en verschillen

Wat gaat de tijd snel! Drie weken geleden zaten wij hoog in de lucht op weg naar Nieuw Zeeland. Inmiddels wonen wij in ons huurhuis, hebben we al meerdere weekendtrips ondernomen en is Rick al begonnen met werken. Er is zoveel gebeurd dat ik het lastig vind om te bepalen waar ik moet beginnen. Dan maar gewoon ergens beginnen!

Poetsmiep

De afgelopen week ben ik gewapend met een poetsdoek, schuurspons en tandenborstel (onmisbaar bij grondig schoonmaakwerk ;-)) door het huis gegaan. Over iedere kamer deed ik een dag, maar dan was de kamer ook wel van stopcontact tot deurklink schoon. Fijn dat ik hier nu de tijd voor had. Normaal gesproken ben ik niet zo’n enorme poetsmiep, maar wanneer je voor het eerst in een huurhuis komt, vind ik het toch wel erg fijn om alles van top tot teen te boenen. Zo wordt het huis een beetje van mij.

Inmiddels ben ik wel zo’n beetje klaar met poetsen, zowel letterlijk als figuurlijk. M’n zachte kantoorhandjes hebben een eeltlaagje gekregen en mijn nagels zijn gescheurd. Eerder had ik het idee om nog een paar weken te gaan WOOFF-en (werken voor kost en inwoning, vaak op het platteland) maar ik ben de afgelopen weken zo praktisch bezig geweest dat ik daar volgens mij geen behoefte meer aan heb. Daarnaast willen we ook van de tuin nog wat gezelligs maken voor de zomer echt begint, dus genoeg te doen!

Financiën

De afgelopen weken hebben we schrikbarend veel geld uitgegeven. Tijdens de zoveelste shopronde was het dan ook niet meer gezellig en leek het ons op een gegeven moment maar beter om even niet meer met elkaar te spreken. Gek eigenlijk, een nieuwe frisse start met nieuwe spulletjes…. dat is toch leuk?

Waarom ik dan toch zo gespannen was? Een nadeel van extreem besparen: geld uitgeven is een crime. Het bezorgd me een gevoel van controle verlies en besluiteloosheid wanneer ik zoveel nieuwe spullen moet kopen. Aan ieder product gaat een ‘weloverwogen’ beslissing vooraf. Ik zet weloverwogen tussen haakjes omdat we op zulke dagen zoveel besluiten moesten nemen over de aanschaf van een bed, poetsdoeken, muesli, auto en energiemaatschappij dat ik helemaal niet meer in staat was om de voors en tegens af te wegen. Vandaar dat gevoel van controleverlies… Ik wilde keuzes maken die goed waren voor mijn portemonnee, de wereld en mij…. onmogelijk in zo’n kort tijdsbestek. Zeker wanneer je in een vreemd land bent en al je keuzeopties onbekend zijn.

Gelukkig hebben we inmiddels onze vaste supermarkt met een aantal vaste producten. Ook ga ik nu alleen boodschappen doen en dan kan ik er echt van genieten. Ik ben gestopt met het omrekenen naar euro’s, want daar wordt je niet vrolijk van. Maar zolang ik het idee hebben wat we budgettechnisch goed zitten….kan ik de controle wat loslaten. Ons boodschappenbudget heb ik maar het raam uit gekieperd… de prijzen zijn hier niet te vergelijken met de Nederlandse prijzen. Het wordt een tijdje kijken hoe het gaat en dan onze nieuwe standaarden vaststellen denk ik.

Inmiddels hebben we Nieuw Zeelandse bankrekeningen. Onze Nederlandse ING rekeningen hebben we zo goed als leeggehaald. En dat is best gek, want ik was zo geordend en had mooie potjes gemaakt voor verschillende doelen. Nu heb ik alles weer op een bult gegooid en staat het in Nieuw Zeelandse dollars op mijn rekening. Al mijn overzicht is kwijt. De Cooperative Bank is een plezierige bank met een aantrekkelijke app, maar beschikt niet over de functie om spaarpotjes aan te maken… Daar moet ik dus nog wat op verzinnen. Maar goed, eerst maar eens inkomen genereren, want zonder dat valt er niets te sparen.

Werk

Deze week ben ik tussen het poetsen door al een klein beetje gaan snuffelen naar vacatures. In principe geef ik mezelf tot het begin van het nieuwe jaar om vrij te zijn. Daar heb ik voor gespaard en in mijn hoofd heb ik nog veel doelen waar ik aan wil werken. Ik wil niet weer te snel een baan hebben waarin ik na een maand denk: shit, had ik nu toch maar langer van mijn vrije tijd genoten.

Maar omdat de zomervakantie hier voor de deur staat, leek het me handig om alvast een beetje onderzoek te doen. Veel functies zullen immers pas na de zomervakantie beginnen (1 januari).

Via deze blog hebben we een heel leuk Nederlands gezin leren kennen in Christchurch. Via de vrouw van dit gezin ben ik in contact gekomen met een vrouw die op de universiteit in Christchurch voor de Psychologie faculteit werkt. Eind deze week heb ik met haar een afspraak om eens een kopje koffie te drinken en te praten. Dat is in ieder geval al een goed begin!

Verschillen

Wat zijn al dingen die me opvallen? Onze weekenden zijn goddelijk leeg… Ieder weekend zijn we nog op pad geweest met de auto en hebben we lange wandeltochten gemaakt door prachtige gebieden. Waar onze agenda’s in Nederland al maanden van tevoren vol stonden (zeker rond de feestdagen), is het nu erg leeg. Het geeft mij een gevoel van rust en vrijheid, iets waar ik erg veel behoefte aan had.

Geen appjes meer overdag! Want wanneer het hier dag is, slaapt iedereen in Nederland. De berichtjes komen wanneer wij slapen en we hebben contact met Nederland in de ochtend of in de avond. Nu gaat de dag zonder veel onderbrekingen en digitale ruis voorbij. Zo kan ik me volledig focussen op waar ik mee bezig ben, het poetsen van de plinten met mijn tandenborstel bijvoorbeeld.

Maar er zijn ook kleine steekjes heimwee op onverwachte momenten. Samen Studio Sport kijken op maandagavond en tijdens een samenvatting van FC Utrecht opeens beseffen dat die mooie stad niet meer jouw stad is. Of tijdens het eten van een boterhammetje De Wereld Draait Door terugkijken en opeens beseffen dat je geen onderdeel meer uitmaakt van de onderwerpen waar ze het over hebben. En voor mijn gevoel heb ik daar ook nog niet echt een vervanging voor gevonden. Logisch, het kost tijd om weer onderdeel te worden van een nieuwe groep, maar dat was voor het eerst dat ik me een piep klein beetje losgeraakt van alles voelde.

Van de leg

Mijn jetlag was na 5 dagen wel voorbij, maar ik merk nu nog een ander soort ritme waar ik helemaal uit ben. De seizoenen zijn hier omgekeerd en de afgelopen dagen was het hier prachtig en warm weer. Heerlijk! Maar tegelijkertijd is het november, komen Sinterklaas en Kerst eraan, zijn er veel familieleden jarig en staan in de winkels de kerstspullen al te knipperen en zingen. Alles in mij zegt dat het niet klopt. Vaak in een winkel plopt de gedachte op: Hee, er is hier nog een uitverkoop van oude kerstspullen. Of: heh, verkopen ze hier het hele jaar door kerstbomen? Oh nee… het is bijna zover.

De hele opbouw naar de feestdagen in Nederland missen we. De pepernoten in de supermarkt, de zwartepieten discussie (nouja, dié missen we niet echt), de korter wordende dagen en de plannen die met vrienden en familie worden gemaakt.

En dan hebben we hier ook nog het mooie weer, de naderende zomervakantie en geen geplande familiebezoeken… Ik ben helemaal in de war. De kerstspullen komen vlak voor Kerst aan met de rest van onze inboedel, maar ik heb al besloten dit jaar geen boom te zetten. Een kerstboom zet je toch omdat je binnen zit in een donkere kamer en de lampjes in de boom zo’n gezellige en warme sfeer geven? Ik ga toch geen kerstboom opzetten terwijl we buiten in de tuin gaan barbecueën?

Ik heb dus last van een soort seizoensjetlag… en dat zal waarschijnlijk nog wel even duren! Ach, als dat het enige is…;-)

2 gedachten over “3 weken Nieuw Zeeland | Poetsmiep, financiën en verschillen

    1. Inderdaad! En eigenlijk begint dat gevoel nu pas te komen… niet heel gek maar toch overvalt het me een beetje. Alsof ik nu pas begin te beseffen welke stap we hebben genomen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.