Emigreren | 2 maanden in Nieuw Zeeland

Per toeval rekende ik terug en kwam ik er achter dat we vandaag alweer 2 maanden in Nieuw Zeeland zijn. Hoe gaat het nu en hoe bevalt het?

Dat zijn moeilijke vragen. Mijn handen blijven even boven het toetsenbord zweven omdat ik niet goed weet waar ik moet beginnen. Er is zoveel gebeurt de afgelopen tijd maar de afgelopen weken staat mijn leven voor mijn gevoel een beetje stil.

Na een periode van veel hectiek, stress en onzekerheid is het leven hier de afgelopen weken heel erg rustig. Nog steeds leven we in een heel leeg huis als extreme minimalisten. Onze spullen zijn afgelopen zaterdag na twee maanden eindelijk aangekomen in de haven van Christchurch, maar we hebben nog niet te horen gekregen wanneer ze worden vrijgegeven.

Op zoek naar een baan

Ik spendeer mijn dagen dus veelal in en rondom het (lege) huis. Soms voelt het alsof ik vergroei met mijn stoel, want ik zit veel achter de laptop. Van mezelf moet ik bezig zijn met het zoeken naar een baan. Zolang ik daarmee bezig ben, voel ik me nuttig. Ik heb inmiddels 8 sollicitaties verstuurd, maar heb ook al 4 (edit: tijdens het schrijven van deze post krijg ik de 5e binnen) afwijzingen binnen en van de overige sollicitaties heb ik niets gehoord. Mogelijk ligt het aan de naderende zomervakantie, maar alles gaat hier enorm traag. Best frustrerend als je graag aan de slag wilt.

Want dat thuiszitten was de eerste weken leuk, inmiddels wil ik graag weer mijn handen uit de mouwen steken. Het contrast is groot: Rick gaat ’s ochtends naar zijn werk, leert veel over Nieuw Zeeland, ontmoet mensen en gaat naar borrels en feestjes. Mijn wereld speelt zich vooral thuis af en in de supermarkt voor de wekelijkse boodschappen. Ik ontmoet niet veel mensen en heb daardoor ook het gevoel dat ik nog niet echt deel neem aan het Nieuw Zeelandse leven. Wanneer ik dat wel even doe, omdat ik met Rick mee ga naar een borrel of we door de stad lopen net als ‘normale’ mensen, dan word ik meteen blij. Ik kan niet wachten om ’s ochtends naar mijn werk te vertrekken, mensen te leren kennen en geld te verdienen.

Maar voorlopig zit dat er nog niet in. Ik ben bezig met het verkrijgen van mijn registratie als counsellor. Dat is een functie die we in Nederland niet kennen en die iets onder de psycholoog staat. Voor een registratie als psycholoog worden veel strengere eisen gesteld aan vooropleiding en beheersing van het Engels. Het lijkt mij een goed begin om werkervaring op te doen als counsellor en uiteindelijk verder te studeren voor psycholoog. De taken van een counsellor komen veelal overeen met mijn taken als psycholoog in Nederland. Er is vraag naar counsellors, maar ik moet me eerst registreren. En helaas ben ik niet zo slim geweest om mijn diploma’s en supplementen in mijn handbagage te doen, dus zolang wij onze spullen niet hebben, kan ik mijn registratie niet aanvragen.

Ik moet dus geduld hebben… en dat is niet een van mijn sterkste kanten. Ik voel me nutteloos en een ontzettende huismus. Mijn dagen spendeer ik achter de laptop of met koken, bakken, poetsen, de was doen en in de tuin klussen. Het verlamd me dat er geen geld binnen komt en ik mijn spaargeld rap zie verdampen. Hierdoor word ik erg streng voor mezelf en mag ik niets doen wat geld kost. Ik kan er niet van genieten want voel me bij de meeste dingen schuldig. Daarin speelt ook mee dat wij volgende week voor 2.5 week op vakantie gaan. Rick is verplicht vrij (soort bouwvak) en het is hier volop zomer. Die weken zullen we dus meer geld uitgeven dan normaal.

Ik weet dat het goed is om er tussenuit te gaan, want hier ongeduldig op mijn stoel heen en weer schuiven terwijl de rest van Nieuw Zeeland vakantie viert, heeft toch geen zin. Maar het druist wel tegen mijn gevoel in, wat zegt: Je verdient geen vakantie, je werkt niet eens! Je geeft geld uit wat je beter voor noodgevallen kunt sparen. Tja, mijn spaarzaamheid werkt me nu even flink tegen 😉

Zeg klaagmuur, wat gaat wél goed?

Maar het is echt niet allemaal vervelend en saai hier. Het weer is heerlijk, de zon schijnt meer dan ik had kunnen hopen. Ook is het hier niet zo benauwd warm maar waait er altijd een verkoelende wind en koelt het ’s nachts flink af. Geen klamme Nederlandse zomernachten dus.

Ik kan veel tijd aan koken en bakken besteden in mijn ruime keuken met fijne oven. Zo heb ik al zelf pepernoten, gevuld speculaas, bananenbrood, hummus en allerlei andere dingen gemaakt. Best een uitdaging, aangezien al mijn bak- en kookspullen nog onderweg zijn!

Ik besteed veel tijd aan het samenstellen van een gevarieerd menu en kan zo een uur per dag in de keuken staan. Onze koelkast en keuken zijn hier veel groter dan in Nederland, dus ik kan zaken in bulk halen en veel variëren. Onze eerste ‘kliekjesdag’ is al een feit! In Nederland hadden we zo weinig opbergruimte dat we vaker dingen weggooiden en per dag kookten. Ik vind dit veel leuker!

Ook hebben we een moestuinbak gemaakt in onze tuin van een oud tuinhek wat we vonden. We hebben wat tomaten, paprika, pepers, bloemkool, broccoli en groene kool geplant. In Utrecht deden we ook wel pogingen, maar door onze drukke agenda kregen de planten te weinig aandacht en was de opbrengst bedroevend. Tot nu toe zien de planten er fantastisch uit en halen we er veel plezier uit om ze te zien groeien! Fingers crossed voor kool uit eigen tuin.

Ook probeer ik meerdere keren per week te sporten thuis. In Nederland fantaseerde ik over een sportschool abonnement zodra ik hier zou zijn, maar dat kost veel geld. Daarnaast denk ik ook: thuis kun je veel doen, als je dát al niet doet, zou je dan wel naar een sportschool gaan?! Ik kijk dus nu naar filmpjes op youtube van veel te slanke en niet-zwetende meisjes die allerlei oefeningen doen. Die probeer ik in onze lege slaapkamer zo goed en kwaad als het kan na te doen. Gelukkig ziet niemand (behalve af en toe een verbaasd langslopende kat) dat ik me wel kapot zweet, mijn linkerbeen in plaats van rechterbeen omhoog probeer te krijgen of omval halverwege een balansoefening. Ook kan ik nu veel aandacht besteden aan gezonde voeding die ik dagelijks eet en ben ik aan het experimenteren met intermittent fasting. Zaken waar ik geen tijd en energie voor had tijdens mijn werkende leven in Nederland.

Ik vind het dus moeilijk om nu te zeggen hoe ik het leven in Nieuw Zeeland vind, want ik neem er nog niet aan deel voor mijn gevoel. Wat ik wel merk, is dat onze weekenden samen heerlijk zijn. Afgelopen weekend waren we samen en hebben we lekker gerommeld in en om het huis, zijn rustig naar de bieb gegaan en hebben we onze vakantieplannen uitgewerkt. Wanneer we nu in Nederland zouden zijn, was dit ondenkbaar geweest. De decembermaand zat altijd stampvol sociale- en familiegelegenheden.

Ik heb goede hoop dat ik mijn draai ga vinden en ook dat ik een baan vind in mijn interessegebied. Het duurt gewoon wat langer dan ik had gehoopt en ik kan wat minder goed tegen thuis zitten dan ik had gedacht. Nou, dat is dan ook weer iets wat ik heb geleerd 😉 het thuisblijvende bestaan is niets voor mij, ik moet mijn eigen uitdagingen en werkzaamheden hebben.

Heb jij weleens een langere periode thuis gezeten? Wat hielp jou om bezig te blijven en niet somber of negatief te worden?

7 gedachten over “Emigreren | 2 maanden in Nieuw Zeeland

  1. Hopelijk vind je snel een leuke baan! Zijn er daar geen initiatieven waarbij anderen kunnen intekenen op een portie van jouw maaltijd? Dat zou een handige manier zijn om meer contacten te krijgen en je hebt er ook een (tijdelijke) side hustle mee 🙂

    Een aantal jaar geleden ben ik ook eens een maand of 4/5 werkloos geweest en ik herken het me schuldig voelen. Achteraf realiseer ik me dat werk zoeken ook een soort baan is. Als ik het opnieuw moest doen, zou ik voor mezelf sollicitatietijdstippen inplannen (maandag t/m vrijdag van 9 tot 13 uur bijvoorbeeld) en daarbuiten lekker de tijd nemen voor dingen die fijn zijn en waar je eerder niet aan toe kwam.

    1. Dat is inderdaad een goede tip, die tijdsverdeling! Achteraf bezien kun je dat vaak beter beoordelen. Nu is het ook zo lastig dat je niet precies weet hoe lang deze periode gaat duren. Ik vind het daarom ook niet zo vreemd dat ik het lastig vind om te ‘genieten’ van mijn vrije tijd. Zodra ik zekerheid heb over een baan zal dit makkelijker zijn. Dank voor het meedenken!

  2. Ik kan me goed voorstellen dat het somber makend is om de hele tijd thuis te zitten. Misschien moet je toch wat minder streng voor jezelf zijn en een sportabonnement nemen? Of wie weet zijn er ook wel gratis – achtige activiteiten bij je in de buurt. Vrijwiligerswerk, een buurtmoestuin, etc?

    1. Het is het nakijken waard inderdaad. We gaan eerst op vakantie en dan moet ik me er maar eens in gaan verdiepen. Het lastige is dat ik me ook niet aan dingen wil binden die ik daarna weer moet afzeggen als ik een baan vind. Daarin moet ik een afweging maken…

  3. Terwijl ik jouw leuke en interessante blog lees..denk ik waarom kijk je niet naar iets als vrijwilliger?? Contacten opdoen etc etc
    Of werk dat niet zo in NZ??

    1. Zeker wel! Het lastige is alleen dat ik nu niet weet hoe mijn beschikbaarheid over een maand of 2 is. Ik zou het vervelend vinden als ik toezeggingen doe die ik daarna niet waar kan maken. Maar ik moet me er na de vakantie maar eens in verdiepen

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.