Emigreren | 3 maanden in Nieuw Zeeland

Hoog tijd voor weer een update! Morgen zijn wij precies 3 maanden in Nieuw Zeeland, aan de ene kant vliegt de tijd en aan de andere kant kruipt de tijd voorbij. Hieronder lees je hoe dit zo komt.

Geen baan

Mijn vorige post schreef ik al dat ik nog steeds op zoek ben naar werk. Hierin is de afgelopen maand weinig veranderd. Niet zo heel vreemd ook, want het land lag op zijn gat. In de zomervakantie gaan de meeste bedrijven en overheidsinstellingen minimaal 3 maar meestal zelfs 4 weken dicht. Daarom heb ik mijzelf ook 3 weken vakantie gegeven van het solliciteren. Rick moest ook verplicht 3 weken (onbetaald) verlof opnemen omdat zijn kantoor dicht ging, dus wij waren op vakantie! Mijn calvinistische-ik roept dat dit helemaal niet mag: vakantie moet je verdienen door hard te werken! Maar solliciteren had in die weken weinig zin en het is jammer om 3 weken samen niet te benutten. Het duurt immers weer een jaar duren voordat de volgende kans zich voor doet.

Achteraf is het heel goed geweest om er tussenuit te gaan. Hier in ons huis in Christchurch krijg ik maar weinig mee van wat Nieuw Zeeland te bieden heeft. We hebben in 3 weken ruim 150 kilometer gewandeld, gekampeerd en ontzettend mooie natuur gezien (zie headerfoto!). Ik kreeg weer hele positieve gevoelens over Nieuw Zeeland en de stap die we hebben gezet.

Inmiddels is Rick weer gestart met werken en ik weer met solliciteren. Nog steeds heb ik zicht op een baan waarvoor ik in november al op gesprek ben geweest. Mijn referenties in Nederland zijn nu ook officieel gecheckt. Maar door de zomerperiode duurt dit allemaal heel erg lang. Ik verwacht over 2 weken weer iets te horen. Tussentijds zoek ik naar een tijdelijke baan. Die worden hier wel aangeboden, maar tot op heden word ik overal voor afgewezen. Een vreemde gewaarwording: ik krijg hele positieve referenties vanuit Nederland en weet dat ik veel te bieden heb, maar hier lijk ik de boodschap te krijgen ‘wij zitten niet op je te wachten’. Althans, zo zou je het kunnen opvatten. Maar een vriendin zei: ‘Renée, je bent waarschijnlijk gewoon te hoog opgeleid. Ze weten dat jij eigenlijk een andere baan wil en dat je ook zo weer weg bent als je die vindt. Daarom nodigen ze je niet uit.’ Wat is het fijn om soms even met iemand te kunnen praten over dit soort dingen.

Te veel vrije tijd?

Wel valt het me op hoe demotiverend het is om zo lang thuis te zitten. Zolang je niet in deze situatie zit, heb je de neiging om het te onderschatten (ik althans!). Mijn gedachten waren dan: och, heerlijk… ik zou wel weten wat ik met al die tijd aan moest! Van tevoren had ik ook grootse plannen: regelmatig bloggen, wandelen, sporten, boeken lezen enz.

Wanneer ik nu opsta, strekt de dag zich groots en leeg voor me uit. Vaak doe ik wat kleine klusjes, maar echt genieten van die vrije tijd kan ik niet echt. Het is lastig om te genieten van zo’n periode wanneer je geen zicht hebt op een einde. Ook kosten veel activiteiten geld en dat is iets wat ik nu niet veel meer heb. Het gevaar loert dat je hierdoor verlamt en inactief wordt.

De vorige keer dat ik hierover schreef, kreeg ik van een aantal van jullie lieve tips. Ook vrienden en familie geven me hierin wijze raad. Veel zijn erop gericht om me toch snel uit huis te krijgen, mensen te ontmoeten en dagbesteding te geven. Een verschil tussen Nederland en Nieuw Zeeland moet ik hierbij wel opmerken: hier gaat het allemaal niet zo rap. In de zomervakantie ligt dus alles plat, maar zelfs buiten dat seizoen duurt het lang voordat je reactie krijgt en je daadwerkelijk aan de slag bent. ‘Even iets tijdelijks’ zoeken gaat hier dus minder makkelijk.

Ik solliciteer op tijdelijke functies maar krijg geen reactie of een afwijzing. Ook dit laat ik maar een beetje los. Het zou leuk zijn, maar is niet persé noodzakelijk nu. Ik kan namelijk wel heel graag nú iets willen… maar zo werkt het hier simpelweg niet. Het maakt mij denk ik alleen maar meer gefrustreerd en ontevreden dan wanneer ik mezelf wat meer tijd gun. Een vaardigheid (geduld) die ik hierdoor ook weer leer en die me zeker van pas kan komen. Dus er worden meerdere sollicitaties per week uitgestuurd, maar ik hoef niet koste wat kost nú iets te vinden. Het kost simpelweg ook tijd om je leven hier weer op te bouwen, mensen te ontmoeten en uit te vinden hoe ik mijn tijd wil besteden.

Nu ik dit aan het typen ben, realiseer ik me ook opeens iets: ik hoef niet zozeer onder de mensen te zijn. Ik vind het niet erg om alleen te zijn. Natuurlijk zou ik het erg leuk vinden om op termijn Kiwi’s te leren kennen en vriendschappen op te bouwen, maar dat hoeft nu nog niet. Ik heb wel geleerd dat dit vanzelf komt, tijd kost en niet zo goed werkt als je het forceert. Komt toch een beetje mijn introverte kant naar boven 😉

Ondertussen ben ik wel begonnen met breien, leer ik veel nieuwe recepten en kijk ik interessante documentaires. Het is dus niet alsof ik helemaal geen tijd besteed aan de dingen die ik me had voorgenomen!

Inboedel

Al eerder schreef ik over onze zeer minimalistische levensstijl de afgelopen maanden. Meer dan een bed, tafel en 3 stoelen hadden we niet echt. Onze spullen zouden in de tweede week van december arriveren, alweer een week later dan aanvankelijk gepland. We hoorden al horrorverhalen over strenge douane controles waardoor spullen pas maanden later werden vrijgegeven. Hopelijk zou ons dit bespaard blijven…

Op zaterdag 14 december zagen we dat onze spullen waren aangekomen in de haven van Christchurch. We hielden contact met het bedrijf wat onze spullen in bewaring had. Plots werden we op woensdag gebeld: we konden onze spullen nú ophalen! Ik belde Rick op zijn werk, hij kon gelukkig vrijwel meteen weg, we regelden een verhuiswagen en reden naar het depot. Wat was het vreemd om onze Nederlandse inboedel plots in Christchurch te zien!

We hadden maar een paar dagen tijd om alle spullen uit te pakken en in elkaar te zetten, want op maandag zouden we op vakantie gaan. Tijdens onze vakantie hadden we een Duitse backpacker gevonden die graag op ons huis en onze katten wilde passen in ruil voor gratis accommodatie. Voor haar was het ook wel erg prettig om in een gemeubileerd huis te wonen.

Het was heerlijk om na vakantie thuis te komen in een gezellig huis. Aangezien we ongeveer in woonoppervlak zijn verdubbeld, is het minimalistisch ingericht. Ook hebben we in onze extra slaapkamer allemaal meubels staan waar we nog niet echt een plek voor hebben. In dit huis zijn veel inbouwkasten, waardoor we planken aan de muur of onze kledingkast niet nodig hebben. Het is nog even zoeken wat we hiermee gaan doen.

Nu ik zo om me heen kijk, voel ik me erg rijk: wat hebben we toch veel en wat geeft het een gemak om bepaalde dingen weer te hebben. Ik hecht weinig waarde aan materieel bezit in de zin van duur of design, maar spullen hebben voor mij wel echt emotionele waarde. Ik word erg gelukkig van het zien van de spullen die al jaren in mijn leven zijn. Ze maken dat ik me meteen thuis voel. Ik ben daarom ook erg blij dat we ervoor hebben gekozen om alles over te laten komen.

Ik ben zeker voor een minimalistische leefstijl, maar teruggaan naar bijvoorbeeld 100 bezittingen zou niets voor mij zijn. Dat heb ik nu 2 maanden noodgedwongen geprobeerd en het voegde voor mij weinig toe. Minimalisme voor mij betekent meer: geen nieuwe dingen kopen wanneer het huidige nog prima functioneert en nadenken over iedere aankoop die je doet. Na 3 verhuizingen in 5 jaar tijd, ben ik ervan overtuigt dat ik weinig onnodige spullen meer bezit. Het ontspullen is daarom voor nu wel even klaar. De komende tijd gaan we rustig nadenken over de positie van schilderijen/foto’s aan de muur, het aanschaffen van nieuwe kamerplanten en het wel of niet aanschaffen van wat extra tweedehands meubels.

Onze vakantie

Er staat nog een uitgebreide vakantiepost op de planning maar ik ga er hier in deze update al even kort op in: het was fantastisch! Dit land is erg ingericht op genieten van de natuur en alles wat het land te bieden heeft. Waar Nederlanders de camper of caravan van stal halen en richting Frankrijk, Spanje of Duitsland rijden, blijven Kiwi’s meestal in eigen land (wat ook begrijpelijk is als je op een eiland woont). Hier zie je ook veel caravans en campers, maar er ontstaat hier daarnaast nog een hele volksverhuizing! Mensen trekken hun gehele garage leeg en binden alles op hun auto of aanhanger: kayak’s, motoren, fietsen, boten enz. Daarmee rijden ze dan in een noodgang door de bergen, naar hun batch (vakantiehuisje) of camping. Campings zijn hier veelal niet heel luxe, maar hebben wel alles wat je nodig hebt. Kiwi’s vermaken zich de hele vakantie met al deze buitenspeeltjes. In Nederland ligt de nadruk vooral op relaxen, hier zoeken mensen juist de activiteit op. Een leuk verschil!

Ook wij zijn erg actief geweest deze vakantie. We hebben veel gewandeld (hier noemen ze dat ‘trampen’) en dat is flink inspannend. In Nederland kun je bij wijze van spreken nog blind een boswandeling maken, zo breed, vlak en gelijkmatig zijn de paden. Hier hoef je dat niet te proberen. Lange stukken wandeling moet je naar de grond kijken om niet te struikelen over boomstronken, uit te glijden in modderpoelen of mis te stappen en naar beneden te vallen. Maar door zoveel te wandelen, maak ik mijn hoofd helemaal leeg. Af en toe vroeg ik aan Rick: ‘Hoe laat is het nu?’ en dan was er alweer een uur voorbij. In dat uur had ik misschien 2 of 3 gedachten gehad, waar ik er in een normaal uur ontelbaar veel heb.

Ook de rust vond ik fantastisch. We hadden gedwongen vakantie in het ‘hoogseizoen’, waarover Kiwi’s vaak klagen, maar zij hebben duidelijk nog nooit een zwarte zaterdag meegemaakt. Op de enkelbaan snelwegen kom je nooit een file tegen en je kunt nog steeds lange stukken lopen zonder een ander mens te zien of te horen.

Voor mij bevestigde deze vakantie dat het een hele goede stap is geweest om hier naartoe te verhuizen. Iets dat soms weleens naar de achtergrond verdween tijdens het thuis zitten en naar werk zoeken. Een les die ik daardoor wel heb geleerd is: ook al zit je thuis omdat je ziek bent of naar werk zoekt, ook dan heb je vakantie nodig!

Ik ben benieuw hoe de komende 3 maanden in Nieuw Zeeland eruit zullen zien!

3 gedachten over “Emigreren | 3 maanden in Nieuw Zeeland

  1. Mooi dat je zo hebt kunnen genieten van de vakantie! En inderdaad: voor de rest is het gewoon geduld hebben inderdaad. Het komt goed, maar duurt gewoon wat langer.

    1. Dat denk ik ook… niet altijd makkelijk, maar dat is emigreren denk ik sowieso niet. Het is alleen allemaal erg soepel verlopen tot dit punt!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.