Reflectie | De blogpost die ik nu nooit meer zou schrijven

Mijn blog weerspiegelt persoonlijke bewustwording en verandering. Ik verschoof van een jaar lang geen kleding kopen, naar lid zijn van Extinction Rebellion.

Het is goed om in de spiegel te kijken. Deze blog helpt me daarbij. Wanneer ik in mijn blogspiegel kijk, zie ik hoe ik langzaam verander in mijn standpunten. Mijn eerder geschreven blogs lees ik nu terug met een gemengd gevoel. Ik heb begrip voor mijn vroegere ik, omdat ik zie dat ik deze stappen nam in een proces van bewustwording. Maar ik voel me er ook een beetje ongemakkelijk bij.

Persoonlijke bewustwording en verandering

Ik worstel erg met de principes waarmee ik ben opgevoed, goed verwoord in verschillende Nederlandse uitspraken: ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg’, ‘Niet met je kop boven het maaiveld uitsteken’. Maar ook de diepe wens om ‘aardig gevonden willen worden’ en ‘te gehoorzamen’.

Deze eerdere blogposts proberen twee idealen te verenigen: verandering van de manier van leven zoals we dat al zo lang doen, of nog extremer: het redden van de aarde. Én aardig gevonden willen worden/niet ‘raar’ willen zijn. Dus deed ik wat de maatschappij het liefste ziet: met humor, kleine haalbare stapjes en het kopen van spullen meewerken aan een goed doel.

Het terugdraaien van de opwarming van de aarde bereiken we niet met het kopen van ecospullen, steunen van klimaatneutrale bedrijven of het rijden van een elektrische auto alleen

De kleding die ik kocht na mijn kledingchallenge bleek een miskoop: het witte blousje durf ik bijna niet te dragen omdat hij zo duur was dat ik hem niet wil verpesten en de groene rok bleek te strak om te dragen op de fiets. Pijnlijk…

Inmiddels heb ik alweer sinds september geen kleding gekocht, per ongeluk… Dát vind ik het grote succes van mijn kledingchallenge, een duurzame verandering in levensstijl. Maar dat schrijft minder lekker weg in een blog dan schrijven over de duurzame kledingmerken of winkels.

Ook was ik mijn haren veel minder frequent, zo’n 2 keer per week. Vaker nu met een klein dotje ‘gewone’ shampoo die ik stiekem steel van Rick. Ik gebruik geen andere haarproducten meer, mijn haar heeft meer volume en ziet er een stuk gezonder uit. Ook dit is niet erg ‘sexy’ om over te schrijven. Ik raad geen ecologische shampoo’s aan die je een geweldige coupe beloven én waarmee je de aarde een stukje beter maakt. Nee, het is erg saai: ik was mijn haar gewoon minder vaak… Ik gebruik ook nog steeds geen make-up en ben laatst zelfs naar een sollicitatiegesprek gegaan zonder. Wanneer ik nu foto’s van mezelf terugzie met make-up, zie ik een ander persoon en vind ik de look tuttig en wat overdreven. Een hele vreemde gewaarwording. Ik kan dus ook niet schrijven over eco-cosmetica.

Een nieuwe stap

Ik zet de laatste tijd grote stappen in het overwinnen van mijn schaamte richting meer ongehoorzaam zijn als het gaat over klimaat en een duurzaam leven. Mijn emigratie heeft daar denk ik wel positief aan bijgedragen. Hier kan ik een nieuw leven opstarten en hoef ik me geen zorgen te maken om de reactie van mensen op deze verandering.

Ik heb me aangesloten bij Extinction Rebellion (XR), een club die ik al langere tijd volgde en die ook in Christchurch opereert. Al vanaf de eerste bijeenkomst waar ik aan deelnam, was ik blij met de stap. Ik ontmoet mensen die erg gepassioneerd zijn, veel kennis hebben en al mijlenver op me vooruit lopen. Zaken als ‘minder plastic afval’, ‘geen nieuwe kleding kopen’ en ‘vegan eten’ zijn ondergeschikt gemaakt en geen punt meer van gesprek. Deze mensen zijn nu bereid door middel van ongehoorzaamheid en protest hun stem te laten horen en de overheid te dwingen om radicale stappen te nemen.

Frictie

XR gaat voorbij aan de kleine haalbare stappen die iedereen kan zetten zonder een centje pijn te voelen. En laat me duidelijk zijn: deze stappen zijn natuurlijk goed, maar… gaan de aarde niet redden. Tijdelijk voel ik me beter wanneer ik groene schoonmaakproducten koop, geen nieuwe kleding koop, op de fiets zit en naar de kringloopwinkel ga, maar de wereld gaat nog steeds naar de knoppen. Het is tijd voor een nieuwe stap.

En ja, dat is spannend en zorgt continue voor een intern conflict. Ik ben niet het type dat is opgevoed door maatschappij kritische ouders die demonstreerden. Ik was nooit lid van de debatclub, een politieke partij of een actiegroep. Ik moet deze ongehoorzaamheid echt leren door schaamte, angst en twijfel te overwinnen. Gelukkig helpt XR mij hierbij door het organiseren van workshops, lezingen en publiceren van papers en boeken. Het is een emotie die iedereen kent maar waarmee je om kunt leren gaan. Daarnaast zijn ook de leden van XR ervan overtuigd dat je dit klimaatprotest alleen volhoudt wanneer je het combineert met leuke zaken zoals muziek, theater, vriendschap, lekker eten en humor.

En wat doe jij?

Ik ben ervan overtuigd dat ik niet de enige ben die veel voor de aarde, natuur en het voortbestaan van de mensheid over heeft. Om me heen zie ik veel gebeuren, veel mensen zitten in een proces van persoonlijke bewustwording en verandering. Er is een groeiende bewustwording van de urgente zaak van klimaatverandering en mensen willen iets doen met hun zorgen en angst. Maar pas op dat je niet in de val van het consumentisme en kapitalisme trapt: het terugdraaien van de opwarming van de aarde bereiken we niet met het kopen van ecospullen, steunen van klimaatneutrale bedrijven of het rijden van een elektrische auto alleen.

Door te schrijven over mijn stap om me aan te sluiten bij XR hoop ik de stap voor anderen iets kleiner te maken om ook een stapje verder te gaan. Hieronder een kleine opwarmer van 10 minuten:

Ben je nieuwsgierig en toe aan een volgende stap? Lees, luister en kijk. Meld je aan voor de nieuwsbrief van XR, houd de Facebookpagina in de gaten en luister podcasts of zoek op Youtube. In mei start er een wereldwijde reeks aan acties. De kans is groot dat er in jouw provincie of stad een kleine tak van XR zit waar jouw deelname zeer waardevol kan zijn. Of, wanneer je wat anoniemer wilt blijven kun je deelnemen aan een grote actie in een grote stad, of misschien een geldbedrag doneren. Alle hulp is welkom.

Is XR niet jouw ding? Zoek dan naar actiegroepen die jouw standpunten beter verwoorden en waar jij je meer thuis voelt. Of, start je eigen actiegroep op! Ik hoop dat je een nieuwe stap neemt in het redden van onze aarde, net als ik heb gedaan.

11 gedachten over “Reflectie | De blogpost die ik nu nooit meer zou schrijven

  1. Wauw, wat ben jij gegroeid zeg!

    En ja, ik houd de berichten van XR in de gaten, ik wist alleen niet dat er ook een nieuwsbrief is dus die ga ik vandaag maar eens even opzoeken. Bedankt voor de heads-up!

  2. Wat een leuke blog! Veel leuker om te lezen dat over het kopen van eco spullen 😀
    En goed bezig!!
    n.b. Merk van mezelf dat ik ook steeds verder opschuif en hoop eigenlijk dat meer mensen dat gaan doen…

    1. Dankjewel! Ik denk inderdaad dat er steeds meer mensen opschuiven. En hoe meer mensen van zich durven laten horen, hoe eerder de regering ook overgaat tot actie. Dat is eigenlijk wat we nu nodig hebben, de tijd van korter douchen, recyclen en ‘een beter milieu begint bij jezelf’ is nu wel voorbij.

    1. Hmm, zo ver zou ik inderdaad niet willen gaan. Ik ben daarin wat hoopvoller. We kunnen de aantallen mensen wel aan, maar hebben nu nog een manier van leven die is ontstaan toen er nog veel minder mensen op aarde waren. Onze levensstijl moet drastisch veranderen om het leven op aarde voor iedereen mogelijk te maken.

  3. Oh wat herkenbaar Renee! Vandaag was ik toevallig foto’s aan t opruimen en zag ik mezelf pakweg zeven jaar geleden en dan nu: wat een verschil. Ik werd weleens modepopje genoemd! Nu koop ik ook nauwelijks kleding en vrijwel geen nieuwe (behalve ondergoed), maak me niet meer op, gebruik geen deo (ontwent je lijf vanzelf), scheer me nauwelijks meer, was me vnl en dus geen dagelijkse douche of bad, maak schoon met alleen azijn, blok zeep en azijn, auto’s zijn weggedaan, vliegen niet meer, eten vegan etc. En samen met dochter van negen doen we aan klimaatstaken, maar voelt t als genoeg? Nee. Dus lid geworden van de Partij vd Dieren en voor dit jaar staat er op mijn doelenlijst dat ik mee ga doen aan een actie van die partij (niet zijnde klimaatstaken) of van Animal Rights, maar spannend vind ik dat ook! En de stap die jij hebt gezet vind ik enorm stoer!!! Dat durf ik (nog) niet, maar jij geeft me een duwtje. Dank! Ga me in elk geval ook aanmelden voor hun nieuwsbrief.

    1. Dank voor je reactie Yolanda! Wat bijzonder dat we zulke vergelijkbare stappen hebben gezet. Ik lees het met een glimlach en denk ook meteen: we zijn vast niet de enigen!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.