Na angst komt hoop | positieve ontwikkelingen tijdens lockdown

Laat me voorop stellen dat er is niets positiefs te noemen is over COVID-19. Ook ik voelde angst toen het virus snel om zich heen greep, de nieuwsberichten las vanuit China en Italië en we halsoverkop in lockdown moesten in Nieuw Zeeland. Ik mag van geluk spreken: iedereen in mijn directe omgeving is gezond, ikzelf ben veilig en krijg nog iedere 2 weken (ja, dat is normaal hier) mijn salaris gestort. Mede daardoor ben ik ook ontvankelijk voor de positieve ontwikkelingen tijdens de lockdown.

Ik wordt me steeds bewuster van de grote veerkracht en flexibiliteit van mensen. Niet lang geleden was ik best pessimistisch. Ik werd me steeds bewuster van de naderende catastrofale gevolgen van klimaatverandering en het tekort aan daadkracht bij wereldleiders om hiernaar te handelen. Ik verloor een beetje het geloof in de mensheid door het zien van steeds meer nieuwsberichten over ‘de rijke 1% van de samenleving’ die de meeste macht had, het meeste geld en toch vooral probeerde nog rijker en machtiger te worden. Ten koste van de overige 99% van de mensen en al het andere leven op aarde.

En plots was daar de lockdown… En inmiddels durf ik wel wat veranderingen uiteen te zetten die mij hoopvol stemmen :

De regels die we zelf hebben bedacht, maar waar we vanaf kunnen wijken

Als je haar maar goed zit! Of toch niet? Vandaag ontstond er wat hilariteit in ons team toen we het hadden over ons kapsel. Vooral de mannen hebben het zwaar na 4 weken lockdown. De haardrachten worden wilder en weelderiger. Maar wie heeft ooit bedacht dat mannen regelmatig naar de kapper moeten, strak geschoren bakkebaarden moeten tonen en hun nekharen netjes getrimd moeten hebben? Wees trots op die wilde bossen haar, want er zijn mensen met mindere genen die het niet meer hebben! Pogingen van partners die aan de slag gaan met een schaar of tondeuse zijn wisselend succesvol. Een collega heeft nu ook iets minder oor, een andere collega ging zelf maar aan de slag en is blij dat de achterkant van haar hoofd niet wordt vertoond op Zoom.

Ik heb de indruk dat hier in Nieuw Zeeland voor een bepaalde groep mensen strengere regels gelden qua persoonlijke verzorging dan in Nederland. En dan bedoel ik vooral voor de dames. De dichtheid in kapperszaken, nagelsalons en schoonheidsspecialisten is hier veel hoger dan in Nederlandse steden. Telkens wanneer ik er langs liep, zag ik mensen zitten in de wachtruimtes en leken de zaken goed bezocht. Maar nu kan dit dus niet meer… hopelijk komen meer mensen tot de conclusie dat dit ook eigenlijk niet nodig is. Het zijn regels die we ooit zelf hebben bedacht: wekelijks je nagels laten bijwerken, wenkbrauwen laten verven en epileren, je uitgroei even laten bijwerken of je kapsel in model laten föhnen. Maar wie zegt dat we die regels niet kunnen veranderen?! Ik heb al een poging gedaan en ga nog steeds make-up loos door het leven, hopelijk volgen er meer mensen!

Nu focus ik me alleen op uiterlijk. Maar we breken nog meer van deze zelfbedachte regels. Wat dacht je van: thuiswerken is niet mogelijk in deze functie. Of: op afstand studeren is niet mogelijk. Het is niet ideaal, maar het kán wel!

Herwaardering voor de basics

Ik zie een grote verandering op sociale media. Eerst waren het de biertjes in café’s, weidse uitzichten in het verre buitenland, drukke festivals of sportschool-selfie’s. Nu zijn het plots de basics: natuur, huiselijke taferelen, de zon en kinderen. Vooral de foto’s van de Nederlandse natuur vind ik prachtig om te zien. Alsof opeens iedereen een hele nieuwe wereld heeft ontdekt! Alles wordt minutieus vastgelegd: zonsopgang, zonsondergang, vorst op velden, de eerste bloembollen die boven komen, stadsparken, heide of weilanden. Ik vind het een prachtige ontwikkeling en hoop dat het een blijvende is.

Ook gaan mensen meer zelf doen. Ze gaan klussen in huis, brood bakken, uitgebreid koken, handwerken ect. Allemaal dingen die we volgens mij altijd meer wilden doen maar nooit tijd voor hadden. Nu is die tijd er. Natuurlijk missen we de avondjes uit en zou het fijn zijn om dat weer te kunnen doen. Maar moest het echt zo vaak? Of zijn die avondjes thuis eigenlijk ook wel heel fijn? En missen we misschien vooral het sociale aspect?

Love local

Nog zo’n leuke ontwikkeling die ik hier in Nieuw Zeeland zie, maar ook vanuit Nederland. Lokale ondernemers steunen, lokale producten kopen, meer dingen weer in het eigen land maken en in eigen land op vakantie gaan. Globalisering werd lang gezien als een wenselijke ontwikkeling, iets waar we allemaal naar moesten streven. Maar nu blijkt plots dat dit ons ook erg kwetsbaar maakt. Bij het opstarten van de economie lijkt het een logische stap om geld uit te geven in Nederland en niet meteen iets te bestellen via eBay of Alibaba. Ook hierin had ik de indruk dat we te ver waren doorgeschoten. Hoe exotischer en verder weg, hoe beter.

Nouja, misschien heb ik hierin ook niet echt recht van spreken, want verder weg gaan dan Nieuw Zeeland kan eigenlijk niet… maar mij hier lokaal bewegen vind ik een prima vooruitzicht. Ik zou natuurlijk wel weer een keer terug willen naar Nederland om mensen te zien, maar als dat nog 1.5 jaar moet duren dan kan ik daar in komen. Hopelijk denken meer mensen er zo over. Die vliegreis naar een ver oord is een ultieme luxe die je je eens in de zoveel jaren kunt veroorloven of die misschien voor sommigen helemaal niet nodig is. De rest van de tijd geniet je van dingen die dicht bij huis zijn. Want die zijn er ook genoeg.

Waardering voor essentiële zaken

Ja, ook dit vind ik een prachtige ontwikkeling. Ik zag zelfs een artikel voorbij komen van de Correspondent dat stelde ‘hoe volslagen nutteloos roem en succes zijn nu we allemaal op onszelf worden teruggeworpen’. Ik ben het niet eens met de stelligheid van deze bewering, maar in deze tijd zien we zeker een herwaardering van veel zaken. We beseffen ons opeens weer hoe belangrijk ons zorgstelsel is, hoe gelukkig we onszelf mogen prijzen met onze politieke leiders en hoe fijn het is dat we in een veilig land leven. Hoe futiel andere zaken opeens lijken, waar we eerder dachten recht op te hebben en vonden dat we ze echt nodig hadden. Deze lockdown laat ons ook weer dankbaarheid voelen voor alles wat we wél hebben, nu we zoveel moeten missen.

De natuur krijgt ook een pauze

Al vanaf dag 1 merkte ik hoe fris de lucht hier was. Het was iets waar ik me al sinds mijn aankomst aan irriteerde: de hoeveelheid uitlaatgassen. Er rijden hier auto’s rond die in Nederland de APK nooit meer waren doorgekomen. Dieselbusjes uit de jaren ’80 die enorme blauwzwarte walmen uitstoten. Zeker wanneer je fietst, vraag je je af of die lichaamsbeweging wel opweegt tegen de ingeademde uitlaatgassen.

Plots was dat er niet meer. Ook kunnen we nu de heuvels veel duidelijker zien vanuit ons huis, de lucht is ontzettend helder. Dit is een ontwikkeling die je overal ter wereld ziet. Er circuleren prachtige foto’s op internet vanuit Parijs, New York, India en Sao Paolo. Nogmaals: de reden hiervoor is vreselijk, maar die schone lucht is prachtig. Het laat ons ook zien hoe snel we effect kunnen hebben van het veranderen van ons gedrag. Zo lang heb ik mijn best gedaan om zelf milieuvriendelijker te leven zonder er iets van te merken. Maar plots zie ik wat het effect kan zijn wanneer we het allemaal tegelijk doen.

En niet alleen de lucht is schoner. Overal duiken berichten op van dieren die op ontdekking gaan en worden gesignaleerd op plekken waar ze lang geleden waren verdwenen. Seismologen hebben zelfs waargenomen dat het aardoppervlak minder trilt door menselijke activiteit! Voor mij is dit een kleine sneak preview van een wereld waar ik al langer op hoopte, maar mijn geloof in de mogelijkheid erop bijna was verloren.

The new normal?

Ik ben niet de enige die deze positieve ontwikkelingen opmerkt en hoopt dat ze blijven. Overal ter wereld schrijven mensen opinie artikelen, komen mensen in actie en laten mensen hun stem horen: we willen niet terug naar het oude normaal, want die situatie heeft mede gemaakt dat we deze crisis meemaken. We willen een nieuw normaal scheppen.

Een veelgebruikte quote in deze tijd komt van Milton Friedman: Only a crisis – actual or perceived – produces real change. When that crisis occurs, the actions that are taken depend on the ideas that are lying around. That, I believe, is our basic function: to develop alternatives to existing policies, to keep them alive and available until the politically impossible becomes the politically inevitable.

Veel mensen werken hard om de ideeën die er al waren (basisinkomen, donut economie, belastingverhoging voor superrijken, Green New Deal ect.) naar voren te schuiven. Al deze plannen vond ik heel goed klinken, maar ik was ook erg sceptisch. Ik zag het gewoonweg niet gebeuren omdat ik me niet kon voorstellen dat we zulke vastgeroeste zaken opeens volledig konden veranderen. Tot deze crisis…

Wat geeft jou hoop in deze moeilijke tijd? Wat vind jij positieve ontwikkelingen tijdens de lockdown?

2 gedachten over “Na angst komt hoop | positieve ontwikkelingen tijdens lockdown

  1. Ik heb even bijgelezen op je site, dus sowieso nog gefeliciteerd met je baan 🙂 Mooi dat het goed bevalt!

    Ik herken veel van wat je schrijft. Het contact dat ik met anderen heb is veel intensiever en betekenisvoller, en hoewel ik wel baal van sommige dingen die nu niet kunnen, voel ik me van de andere kant heel rustig en ben ik heel blij om te zien hoe makkelijk sommige veranderingen normaal zijn geworden.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.