Over ons

Welkom!

Wij zijn Noor en Rik, 27 en 32 jarige dromers die nu nog in een huurappartementje wonen in de Randstad, maar onze grote droom is een verhuizing naar Nieuw Zeeland. Voorlopig hebben we ervoor gekozen om anoniem te blijven (dit zijn dan ook niet onze echte namen). Onze werkgevers weten niet dat we deze droom hebben en beiden hebben we een tijdelijk contract. Omdat we zelf ook nog niet precies weten wanneer het ons lukt om de sprong te wagen, lijkt het ons beter om onze werkgevers nog even in het ongewisse te laten en ons inkomen zeker te stellen. Wanneer onze vertrekdatum concreet is en onze werkgevers op de hoogte zijn, zullen we onze anonimiteit heroverwegen (spannend!). Wij wonen samen met onze twee katten: Kiwikitten en Kiwikat (ook zij hebben aangegeven graag anoniem te willen blijven). Het grootste deel van het schrijven zal ik (Noor) voor mijn rekening nemen, maar af en toe zal ik Rik proberen te verleiden ook een post te schrijven. We denken namelijk lang niet over alles hetzelfde, en dat is maar goed ook!

Wij
Erg mysterieus, zo van de achterkant!

Op dit moment werk ik 36 uur in de geestelijke gezondheidszorg en werkt Rik 40 uur als architect. In de weekenden proberen wij vrienden en familie te zien, te sporten, naar feestjes en festivals te gaan, het huishouden op orde te houden, boodschappen te doen, bij te slapen en ook nog tijd over te houden voor elkaar. Juist ja, dat klinkt enorm druk en nauwelijks haalbaar, en zo ervaren wij het ook.

Vooral ik heb al lang het gevoel dat de tijd voorbij vliegt en dat ik constant achter de feiten aan ren. Onze agenda zit zo vol dat we verzoeken af moeten wijzen, maanden vooruit moeten plannen en dagen moeten blokken wanneer we echt vrije tijd willen hebben. Het teleurstellen van onszelf of anderen is bijna onvermijdelijk. Dit zeg ik niet om het idee te wekken dat ik een enorme sociale kring heb of belangrijk ben (dat valt namelijk vies tegen ;-)). Ik zie dezelfde situatie namelijk overal om me heen en ben ervan overtuigd dat jullie het herkennen. Vooral wanneer ik een tijdje weg ben geweest uit Nederland valt het me op hoeveel hier te doen en te beleven is. Elk weekend zijn er meerdere muziek- of foodfestivals,  hippe marktjes of culturele events. Allemaal heel erg leuk natuurlijk, maar doordat er zoveel te doen is, voelt het ook alsof je hier onderdeel van uit moet maken. Hierdoor ken ik  als geen ander ‘the fear of missing out’. Er zitten namelijk maar 48 uur in een weekend, te weinig om alles mee te maken én te herstellen van de werkweek.

Naast dat we op sociaal gebied hoge eisen aan onszelf stellen, vinden we ook dat we op professioneel gebied het beste uit onszelf moeten halen. Voor mij begon dit al op de middelbare school en op de universiteit zorgde dit voor veel spanning en ontevredenheid. Na het behalen van mijn bachelordiploma ben ik daarom gestopt met studeren. Ik wilde een half jaar werken en daarna 5 maanden in mijn eentje reizen. Rik heeft hetzelfde doorgemaakt na het verbreken van een lange relatie, voordat wij elkaar leerden kennen. Hij heeft in zijn eentje 1.5 maand door Azië gereisd. Het klinkt erg cliché, want je hoort het van bijna iedereen die alleen op reis gaat, maar ik ga toch hetzelfde zeggen: op reis heb ik mogen ervaren dat het leven voor mij meer betekent dan een succesvolle carrière nastreven en het voldoen aan ‘eisen’ die de westerse maatschappij aan mensen stelt.

Het idee dat het leven meer potentie heeft dan wat we nu ervaren, dringt zich dus al een tijd aan ons op. Ook al doen we ons best ons leven zo te leiden dat wij ons er prettig bij voelen, het lijkt toch niet helemaal te lukken in Nederland. Kiwikoorts is de naam die ik heb gegeven aan het gevoel waar ik sinds mijn reis last van heb. In 2014 heb ik een maand in Nieuw Zeeland gereisd. Ik voelde me daar onmiddellijk thuis en wilde al snel terug voor langere tijd. Sindsdien bepaald Kiwikoorts mede het hoe en waarom van de keuzes die ik maak in Nederland. Misschien is koorts een te heftige benaming, ik leef er immers al een aantal jaren mee en functioneer op zich prima. Je zou het misschien beter een jeuk kunnen noemen, maar Kiwi-jeuk klinkt minder lekker ;-).

Nieuw Zeeland 2
Nog even wegzwijmelen…

Het plan om te verhuizen vinden we beiden doodeng maar ik zou niet met mezelf kunnen leven wanneer ik ervoor kies om uit angst hier te blijven. Vandaar dat we de stap willen wagen. Om van mijn chronische Kiwikoorts af te komen en in ieder geval tegen onszelf te kunnen zeggen dat we het hebben geprobeerd.

De gedachte achter deze blog is vooral om te kunnen schrijven over dingen die ons bezighouden en om met gelijkgestemden in contact te komen. Net als veel millenials (verschrikkelijk woord… maar dat zijn we wel) zijn wij ook bezig met het bepalen van een positie in de huidige wereld waarbij we ons prettig voelen. Een wereld waarin de welvaart en consumptie stijgen en de aarde wordt uitgeput. Vooral ik besef me steeds meer dat er iets moet veranderen aan onze houding en gedrag. Maar ik wil niet dat dit een blog wordt waar we van in paniek raken of somber van worden, dan sla ik wel een willekeurige krant open of kijk ik naar het journaal ;-). Nee, ik zou willen dat dit een plek wordt waar we samen kunnen nadenken over het ‘goede leven’ in de wereld van nu. Een leven waarin we rekening houden met onze aarde en toekomstige generaties en waarin we een manier vinden om ons te verhouden tot die alsmaar stijgende welvaart, het consumeren en het vervagen van duidelijke normen en waarden. Maar ook een leven wat zich misschien niet in Nederland afspeelt, maar ergens anders op de wereld.

Dit zal ook geen blog worden waar we veel geld aan proberen te verdienen, omdat we advertenties zoveel mogelijk zullen weren (en het er anders duidelijk bij vermelden). Het voornaamste doel is namelijk om gedachten of ervaringen met jullie te delen en een platform te creëren om elkaar te ontmoeten. Dit zal ook geen blog zijn waarin we een alwetende houding aannemen (we doen namelijk ook maar wat…), veel mooie foto’s zullen posten of voornamelijk positieve verhalen zullen vertellen. Ik wil jullie vooral laten weten hoe het echte proces van het zoeken naar een nieuwe levensstijl gaat, inclusief tegenslagen, angst, frustratie en onzekerheid.

We vinden het ontzettend leuk dat je hier bent en meeleest! Voel je vooral vrij om te reageren op een post of op reacties van anderen. Daarnaast kunnen jullie ons altijd een mail sturen met vragen, opmerkingen of ideeën. Veel lees- en reageerplezier!

Liefs!