Waarom emigreren?

Emigreren naar Nieuw Zeeland, een zoektocht naar een goed leven.

Lees hier hoe een jonge psycholoog van 27 jaar een ultieme poging doet om haar drukke, veeleisende hogesnelheidsleven in de Randstad te ontvluchten en in te ruilen voor een leven met meer rust, natuur en ruimte aan de andere kant van de wereld. Juist ja, ik wil emigreren naar Nieuw Zeeland! Of dit allemaal gaat lukken is nog maar de vraag, hier kun je lezen of het allemaal gaat zoals gepland.

Gelukkig hoef ik dit avontuur niet alleen aan te gaan. Samen met mijn 33-jarige vriend Rik (architect) en onze twee lieve katten Kiwikat (zonnige vensterbankbeheerder) en Kiwikitten (rode laserlampbewaarder) zal ik de oversteek maken.

Wij

Hoe het begon

De droom voor het leven in Nieuw Zeeland (mijn Kiwikoorts) is 5 jaar geleden ontstaan, toen ik tijdens een half jaar durende rondreis een maand lang door Nieuw Zeeland heb getrokken. Ik onderbrak mijn studie Psychologie omdat ik behoefte had aan een break van het studentenleven. Vooraf had ik niet gedacht dat ik in staat zou zijn om me ergens anders thuis te voelen dan in Nederland. Ik was namelijk altijd erg tevreden over mijn leven in ons kleine overzichtelijke landje, waar alles goed geregeld is en voldoende kansen en mogelijkheden liggen. Bij terugkomst in Nederland moest ik weer enorm wennen aan ons hoge leeftempo en het gebrek aan natuur en echte stilte. Ook de impliciete verwachtingen die de samenleving van mij als jonge hoogopgeleide vrouw heeft, benauwden me opeens.

Mijn toekomst in Nederland

Het leven wat voor me ligt, zie ik bij vriendinnen die een paar jaar ouder zijn. Ze ontmoetten een lieve partner, studeerden af en vonden een hard bevochten baan als psycholoog met hoge werkdruk, kochten samen een bescheiden koophuis met bijbehorende hypotheek, bezochten naar harte lust festivals en maakten mooie verre reizen. Nu zijn deze vriendinnen begin 30 en hebben ze een kinderwens, voor sommigen is deze wens vervuld en anderen wachten nog (on)geduldig af.

In de loop der jaren heb ik dezelfde vriendinnen ook geveld zien worden door overspanning, depressie of burn out. Mijn vriendinnen zijn jonge vrouwen die hard hun best doen om een waardevol en goed leven te leiden dat hen gelukkig maakt, maar ze verwachten zoveel van het leven en van zichzelf dat teleurstelling haast onvermijdelijk is. Dit verhaal is helaas niet alleen van toepassing op mijn vriendinnen, in mijn werk als psycholoog en bij de vrienden van Rik zie en hoor ik dezelfde verhalen en in de media verschijnen soortgelijke berichten.

Niet mijn toekomst?

In Nederland doe ik de afgelopen 5 jaar al pogingen om mijn eigen weg te vinden en kritisch te blijven kijken naar ogenschijnlijke vanzelfsprekendheden. Zo hebben wij drastisch moeten bezuinigen om onze emigratie te bekostigen, waardoor we anders met geld en materiële zaken moeten omgaan dan onze leeftijdsgenoten. Ik merk dat je sterk in je schoenen moet staan om hier een ander leven te leiden dan wat er eigenlijk voor je uitgestippeld is. Je bent al snel raar, doet moeilijk of denkt het beter te weten en mensen voelen zich aangesproken op hun eigen keuzes door jouw afwijkende manier van leven. Hier vergelijken we ons veel met elkaar en hebben we over veel zaken een mening. Voor mij voelt Nederland dus niet als een land waar ik kan zijn wie ik wil zijn en ik hoop dat in Nieuw Zeeland wel te gaan ervaren. En mocht dat niet lukken, dan zijn we een ervaring rijker en is Nederland geen vervelend land om weer naar terug te keren.

Ik vind het heel erg leuk dat je meeleest! Voel je welkom om een reactie achter te laten.

Liefs,

Noor

Noor en Rik zijn niet onze echte namen